Herkese merhaba hanımlar, bir çok anne gibi benim de derdim yeterli sütümün gelmemesi hatta o yüzden üye oldum buraya da. Kızım amniyon sıvısının bitmesi nedeniyle acil sezaryen ile dünyaya geldi hem erken dünyaya gelmesi hem yanımda ailemden kimsenin olmaması ( iş nedeniyle ailelerimizden uzaktayız) beni yıprattı doğumum güzel geçmişti ancak duygularımı korkularımı bastırmışım lohusalık sürecinde bu duygular fazla fazla ortaya çıktı ne yazık ki zor bir lohusalık geçirdim sürekli kendimi suçladım suyun bittiğini farkedemedim farketsem böyle olmazdı gibi düşüncelerle kendimi yedim bitirdim ben üzüldükçe de az olan sütüm ne yazık ki daha da azaldı bebeğim yeterince kilo alamadı haliyle doktor mama takviyesine başlamamız gerek dedi herşey burada başladı ben bi taraftan sütümü arttırmak için çareler arıyorum bi taraftan bebeğimi beslemeye çalışıyorum annem de dahil olmak üzere kaynanam ve eşim başladılar mama vermeyelim mamaya alışmasın 😑
Yani ben anlamıyorum sütüm olsa ben de zaten mama vermek istemem tabi ki sindirimi daha zor bebeğim kakasını zor yapıyordu ama yetmeyince ne yapabilirim aç mı kalsın çocuk, sonra tebrik etmek için arayanlar emziriyoe musun aman mama verme sakın emsin bu sözler bilinç altıma işlemiş olacak ki bebeğime mama verirken vicdan azabı duymaya başladım e bebek büyüyor büyüdükçe doymuyor süt artmayınca mecburen mamanın dozunu arttırmam gerekiyor onu bile kendime kıza kıza vermeye başladım. Kötü bi anne miyim ben bebeğime mama vererek kötülük mü ediyorum ya da mama gerçekten bu kadar kötü bişey mi zaten sütüm az diye üzülüyordum bi de bu düşünceyle uğraşıyorum 🫤