Bu aralar hiç iyi değilim.. 55 günlük bebeğim var ve uyuduğu zamanlar dışında sürekli aranıyor ve sürekli mızmızlanıp ağlıyor. Emziriyorum, kendını kasa kasa emıyor, gazı mı var yoksa memeyı mı ıstemıyor bılmıyorum. ya çok zor kendımı aptal gıbı hıssedıyorum ihtiyaçlarını tam karşılayamayınca butun gun ağlıyorum evde sınırlerım bozuluyor ınsan ıcınde emzırmek ıstemıyorum çunku bağıra çağıra ağlayarak emıyor bebeğim kan ter ıcınde kalıyorum :(Emerken söylenıyor sureklı. Çok zormuş, seve seve emmıyor hıç hep huzursuz sanki eşim abarttığımı söylüyor ama ben emzirirken böyle hissediyorum çünkü neredeyse hiç emdikten sonra rahatlayıp uykuya dalmadı şimdiye dek. Birisi sevmek için kucağına alsa eğer uyumuyorsa hep aranıyor ağzı açık en fazla 5-10 dk sessiz duruyor sonra başlıyor ağlamaya bu çocuk acıktı heralde aç mı diyorlar bilmşyorum ki yenı emdı ama doydu mu doymadı mı emın olamıyorum hiç bir zaman.Sadece sağdığım sütü verınce içim rahat emın oluyorum doyduğundan. Geçen ay az kılo almıştı ama doktorumuza göre normaldi mama vermedi ama ben çok ağlayıp durmayınca bır kaç kere mama verdım. Zaten gunde 1 yada 2 kere de sağdığım sütü eds yöntemı ıle bazen de bıberonla ıle verıyorum o şekilde daha iyi doyduğunu duşunuyorum çünkü uykuya daha kolay geçiyor. Ne yaptığımı da ne yapacağımı da bilmiyorum psikolojim hiç iyi değil çok bunalıyorum onu aç bırakıyorum gibi geliyor. Biberonla verınce memeden uzaklaşıyor bılıyorum ama bır de bızım üst dudak bağımız var ondan da emmek ıstemıyor olabılır mı dıye duşunuyorum doktorlar normal dedı ama aldırsak daha ıyı emer mı acaba?(Bu arada çişli bezlerimiz iyi gibi)
İçimi dökmek istedim dünyada bu sorunları yaşayan tek benmişim gibi hissediyorum.