merhabalar bebeğim 11 aylık. ben bu döneme kadar böyle mutsuz bir dönem yaşamadım, ara ara yoruluyordum ağlıyordum ama 10.aydan beri her şey çok zor. aslında her şey oğlumun yemek yememe izin vermemesiyle basladı. resmen paçalarıma yapışıyor, vermezsem aglıyor. her şeye aglayan bir çocuk. versem bu sefer daha da diretiyor, bazı yiyecekleri veremiyorum cunku. ondan ayrı yiyeyim diyorum mesela, o da olmuyor cünlü eskisi gibi hemen uyumuyor. uyku aralıkları 3-4 saat. sabah çok acıkmış oluyorum, önceden kahvaltı yapamazdım üzülürdüm sımdı iştahsızlıgım ve ama aç olmamdan ötürü yiyemiyorum, o kadar istemiyorum ki yemek. geceleri uykuya dalamıyorum 1 saati buluyor, düsünceler beynimde.. sabahları bide aglayınca tansiyonum düşer gibi oluyor, tahammülüm azalıyor açken. agzına bir şey at diyeceksiniz, bastırmıyor bu durum..
bunun dısında artık dogru duzgun bir yere gidemez olduk, cunku uyku saati ile dısarı saati çok çakışıyor, eger evdeysek oyalayabiliyorum ama dısardaysak uykusu gelip bebek arabasında uyuyakalınca bütün düzen mahvoluyor, aksam uyuması 9u buluyor. ben de 9 da uyutmak istemiyorum cunku kendim zaten 11 de yataga gitmiş oluyorum, kısacık 2 saat kendimle vakit geçirmek istiyorum çocuk sesi olmadan..
yapışık yaşıyoruz, oda değiştirdigimde çıglık kıyamet. tuvaletimi bile zar zor yapıyorum, hızlı hızlı… çok yoruldum çok tükendim. yanındayım, oyun oynarken bile üstüme cıkmaya calısıyor. sarılıyorum öpüyorum kucaklıyorum ama her dk kucakta gezdirince çok bitkin düsüyorum indir kaldır 9 kg cocuk…
çok mutsuzum, hiçbir yere gidemiyorum, yoruldum da. sizce depresyonda mıyım? nerdeyse her gün aglıyorum, aglayacak bi sey cıkıyo.