BirDuaMeselesi Sene 2012. O zaman 1 yıllık polistim. Çevik kuvvetteyim. Beklemedeyiz emniyette. Dörtyol kırsalından şehit haberi geldi. Şehit teğmenin eşine haber vermek için ben ve bir kız arkadaşımı görevlendirdiler. Sağlık ekipleriyle kapısına gittik. Kapıyı açtı. Taze evliler. Karnı burnunda hamile. Donduk kaldık. Şehit haberini veremedik. Hastanede yaralı, dedik. Üstünü giydirdik. Hastaneye götürdük. Bir odaya aldık, bekletiyoruz. Savcı şehidi görene kadar kimse görmeyecek diye emir geldi. Kızcağız hastaneyi yıkıyor eşimi göreceğim, diye. Başlarım savcınıza diye bağırıyor. Sesi hala kulaklarımda. Şehit haberini verdik. Girdik koluna, morga indik. Şehidin yüzünü, vedalaşmalarını, eşinin son sözlerini asla asla unutamıyorum. Günlerce kendime gelemedim. Yıllar geçti üstünden. Arada instagramdan açar bakarım, yalnız büyüyen kızlarına. Eskiden bir şehit haberi geldi mi yanar yıkılırdı ortalık. Şimdi sessiz sessiz defnediliyorlar. Mekanları cennet olsun. Allah askerimizin de polisimizin de yardımcısı olsun. Terör belası -zor ama- inşallah son bulsun.