Hicran288 ben sizi çok iyi anlıyorum. Kriz yönetmek çok zor bir şey maalesef. 3 yaşında ikizlerim var. Sabah gözümüzü kavgayla açıp gece yatana kadar kavgayla kapatıyoruz. Dediğiniz gibi ne desek tersini yapıyorlar. Kardeşine vurmalar, ısırmalar, saç çekmeler ne ararsanız var. Konuştum tatlı dille yok, kızdım yok, tepkisiz kalıyorum yok. En son oturup ağlıyorum bende. Asla ama asla anlamıyorlar. Bebeklikten beri konuşarak çözüm bulmaya çalıştım hep anlattım bu iyidir bu kötüdür diye ama yok. Kızım tükürme diyorum çikin bir şey pis bir şey bu mikroplar gelir hasta oluruz vs vs gözümün içine bakarak tükürüyor. İnsanın tahammülü kalmıyor artık. Resmen dalga geçiyorlar diyorum kendi kendime. Ben artık son zamanlar da fazla sinirli olduğumu fark ettiğim için hem pedagog hemde kendime psikolog araştırmaya başladım. Çünkü bu durumu iyi yönetemediğimi fark ettim. Ben kızdıkça onlar daha sinirli daha öfkeli olmaya başladılar. Evin içinde hep bir kaos var resmen. İnanın en iyisi destek almak. Hem kendimiz hem çocuklar için. Yoksa yolun sonunda bizler de çocuklar da psikolojik olarak bitmiş durumda olacağız gibi.