Reykzy ben kucaga alıstırma taraftarı oldum her zaman. Bebek dediğin kucakta durur, ihtiyacı olan benim kucagım dedim ve ilk 3 ay kucaktan indirmedim. Kolikti zaten uyumadı yatagına falan eşimle gece nöbetleşe göğsümüzde uyuttuk tam 3 ay. Derken 4. Ay atağı geldi bu sefer kucakta da susmayan hep ağlayan bi bebek oldu. Şuan 13 bucuk aydan yazıyorum, henüz yürümüyor, ama düz duvara tırmanıyor. Kucagıma asla gelmiyor. Durmuyor yani kendini keşfettikce daha fazlasını yapmaya calısıyor bağımsızlığını ilan ediyor. Hep dediler kucaga alıstırma diye, iyi ki de alıştırmışım zamanında diyorum, şimdi ele acuva sığmıyor yavrum, doyamamıştım bile göğsümde uyutmaya.. Kısacası Her şeyin zamanı var, alışkanlıkları bizler kazandırıyoruz onlara ve altını bazen iyi bazen kötü dolduruyoruz. Sakin olun sabırlı olun ve bu davranısın altı da yatan sebebi bulun. Emeklemiyor demişsiniz, ama keşif zamanları gelmiş. Eh keşfetmek için kendisi bişe yapamadagından sizi kullanmak zorunda kalıyor olabilir 😊