26 aylık kızım. 8. Aylıktan beri peşimden ayrılmıyor. Abartısız yanından saniye ayrılaym ortalığı ateşe veriyor. WC banyo balkon heryere peşimden geliyor. Doktorlar bunun anne den ayrılma korkusu olduğunu ve zamanla geçecek olduğunu söylemişti. 2 yaş olduk hala aynı. Nefes aldırmıyor. Birşey yaptırmıyor. Bensiz saniye durmuyo. Sizinkiler nasıl? Etrafımda gördüğüm çocuklar böyle değil.. Doktor bana hergün en az 2-3 saat ortadan kaybol görünme öyle öyle alıştır dedi. Ama öyle imkanım da yok . Vallahi ne rahat yemek sigara çay kahve bunlar bana lüks banyo bile lüks bana..