Dunyamoldun bende 25 yaşındayım ve planlarımın arasında asla çocuk sahibi olmak yoktu. 2 köpeğimle yaşar gideriz diye düşünüyordum. Kistlerim vardı, çocuğun olmaz dediler ve doğum kontrol hapı kullanırken hamile kaldım. Hiç bir şekilde gündüz uykusunu 20 dk den fazla uyumayan bir bebeğim var, sürekli emen. Mesela 1 yaşına kadar kendi başına zaman geçirmesinden bahsetmişsiniz ama yanından eşimin olmadığı zaman asla ayrılamadığım ya da eşim varken 5 dk sigara içmeye bile gidemediğim. 1 yaşında ve hayatımız hala aynı, mesela oynadığı oyunlara hala beni istiyor, ve ben bundan keyif alıyorum. Çünkü daha oyun kurabilecek bir yaşta değil, şu an bana ihtiyacı var. Oyun gruplarına parklara, aktivite salonlarına götürebilirsiniz. Yürümese de çoğu yer 1 yaşından sonra alıyor. Uyumamak için direndiği, ısırdığı çok zaman oluyor. 1 senedir hiçbir gündüz 1 saat vaktim olmadı. Ben artık süpürgeyi çamaşır katlamayı her şeyi onunla yapıyorum. Ben süpürüyorsam oğlum siliyor. Kimi gün hiçbir oda toplanmıyor kucağımdan hiç inmek istemiyor. Yani anlatmak istediğim yalnız değilsiniz, her bebek anneye ihtiyaç duyuyor yeri geldiğinde direnirken can yakıyor. Siz kendiniz de olan gücü farkedin ve onun daha çok küçük olup size ihtiyacı olduğunu anlayın. Akşam eşiniz geldiğin de ise bir kahve molası verin. Hemen büyüyorlar zaten, ben hep bunu düşünüyorum. Sonra ne bizle oynamak isteyecekler ne paçamıza yapışıp kalacaklar, zor yorucu.. 43 kiloya düştüm ama hala şükür diyorum ve tadını çıkarıyorum size de tavsiye ederim.