İşe başlama sorunsalı 😒😒

neslihann1

Arkadaslar oglum 1 yasina girecek ben de 1 ocakta ise basliyorum ogluma bakıcı bakacak. Ancak bende asirii isteksizlik üsengeclik var evde cok yoruluyorum esimle de aramizda sorunlar var ise baslayayim dedim memurum bu arada. Ama icimi bi hüzün basiyor. Ayni durumu yasayan var mi aranizda nasıl bas ettiniz? İse baslamak iyi geliyor mu?

Yagmurn

neslihann1 ben oğlum 6 aylıkken başladım işe yaklaşık 1.5 ay oldu anlattıklarınızın hepsini işe başlamadan önceki ay çok yaşadım ve işe başlamak o kadar iyi geldi ki, işe başlayacağım ay nasıl olacak pişman olur muyum aramızdaki bağ zayıflar mı diye çok düşündüm ama işim iyi burda olmasa bile tecrübe katacak ve ileride iş bulma imkanım var bir daha böyle bir fırsat zor bulurum diye vazgeçemedim.şimdi hiç kaygı duymuyorum ki siz bir de memursunuz ben özel sektörde çalışıyorum çalışma saatleriniz ve şartlarınız çok daha iyi bence bakacak güvendiğiniz birisi varsa bırakın başlayın olmadı yine ayrılırsınız ama iyi geleceğine eminim 1 hafta sonra alışıyorsunuz

Asyaveannesi04

neslihann1 4.5 aylıkken başladım, benim kayınvalidem annem dönüşümlü bakıyor ama çok çok zordu başlamak ilk hafta ağlaya ağlaya gittim. Sonra iyiki erken başlamışım diyorum bebeğimde alıştı, kendime özgüvenim yerine geldi zayıfladım tekrar spora, kuaföre vakit ayırmaya başladım ve en önemlisi bebeğime birikim yapıyorum bu arada bende memurum kamu da 🙂

belkisaglar

Yagmurn bencede sonuçta onlar için çalışıyoruz yine ileride daha rahat bir hayat yaşamaları için ev bana çok daha yıpratıcı gelmişti

neslihann1

Asyaveannesi04 ben ücretsiz izindeyim 6 aydir. Ama cok yiprandim. Korkuyorum baslayinca nasil olur nasil yapacam kaygilarim var. E bi yandan da eve alistim o is temposu nasil olucak kafam cok karisik 😒

Asyaveannesi04

neslihann1 o iş temposu hiç bitmiyor 2-3 katı yoruluyoruz sabah 7de maratonum başlıyor akşam 5 de geliyorum spora gidiyorum gelince ev topla, bebeğimle ilgilen, çamaşır, mutfak toplama, banyo derken 1den 2den önce yatamıyorum ama değer herşeye rağmen kendi ayaklarımın üstünde duruyorum kimseye minnetim yok