Merhaba anneler, 17 aylık bir kız bebeğim var doktorun kontorülü altında bugün memeden kesmeye başladım.Çünkü iştahı olmayan yemek yemeyen bi bebek bu durum beni hep üzüyordu hep bu konuyu takmamaya çalıştıkça içten içe beni üzüyordu doktorum yemek yiyen bir bebek olsaydı anne sütüne devam et derdim dedi ama yedikleri 5 parmağı geçmedği için ,anne sütünün artık gelişimine etkisinin olamıyacağını sadece bağışıklık ve antikor kazancağını söyledi. “Yemeyen çocuk yemez”. Tezini yaşamak istemiyorum . İletişim kurup memeden kesmeye karar verdğimde gözüme kumanda yedim 🫣 eşim gemi kaptanı 2 hafta sonra gemiye çıkacak o buradayken memeden kesmem gerekiyordu ve bugün eskilerin taktiğini uyguladm tiksinmesni sağlycak birşey yapıp “sen artk büyüdün annecim bak o yüzden süt gelmiyor o yüzden birazcık yara oldu dedim “ baya bi baktı ve anlamaya çalştı sonra üstümü kapattı zaman geçtikce bir kaç kez baktı ve kapattı . Sonra onunla ilgilenip oyunlar oynadım ve en önemlisi memede uyuyan çocuğum uyuyamadı yanımdan uzaklaşarak iç çekerek ağladı bu ağlaması sanki birşey kopmanın verdiği burukluk gibiydi ona sarılmama yanında olmama izin vermedi suratıma bakmadı uykusu baya gelmişti kucağma aldım sarılıp ona güzel şeyler söyledim ve sonra ayakta asla sallanmayan çocğum sallanmayı kabul edip elimi tutup uyudu içimde yaşadığım bu şeyin tarif yok artık kararlıydım pes etmeyip başladığım yola devam etmek istiyorm ve sizden tavsiye istiyorum bu süreçde kızımla bağımı nasıl güçlendirip nasıl bi yol izlemeliyim?