IkraMustafaFatmanur öğretmen önemli,çok önemli. Yeterliliği,yaptığı işten duyduğu mutluluğu, iş verenin verdiği değer,kişisel gelişimi ve kurumun rehberlik öğretmeni ve yaklaşımı her şey önemli. Benim oğlum da 4 yaşında gittiği Doğa Kolejinde hep yaramaz diye mimlendi, hareketli evet de o kadar da değil. Ben de öğretmenim biliyorum bu işi. Sonra başka bir kurumda bir rehber öğretmeni süperdi,bir envanter yaptı saatlerce benim ve eşimle Taa hamileliğimden başlayarak sorular sorular öyle bir envanter. Kendi de derslerine girdi. Biz kısıtlı YouTube izletiyorduk çocuk için uygun olanlarından,asla dedi hiç bir şekilde açılmayacak. Biz o gün bıçak gibi kestik YouTube o senenin yazına kadar hiç izlemedi. Yazın da arkadaşları ile komik videolar filan. Bir se yine aynı kurumun resim öğretmeni… müthişti. Çocuğum resim çizmekten nefret eder resim çizmeyi öğrendi. Bir resimci hem çocuğu bu kadar iyi tanır bu kadar iyi yönlendirirdi Andak. Kendi anasınıfı öğretmeni değil de o rehberlik ve resim öğretmeni çocuğumu çok değiştirdi. O yaramaz mimi tamamen kalktı ortadan. Öğretmen çocuğu tanımalı,her çocuk özeldir,her birinin ayrı bir iletişim dili vardır,çocuklar insanların gözlerinden görüyor kişinin ruhunu. Disiplinle değil sevildiğini hissetmesi ile sayar o kişiyi. Yaşı küçük elbette yapacak bazıları daha çok daha sık. Ama sizinle mutlaka ortak bir yol izlemeli,be demek onu ayrı bir yerde tutmalar… sorun olabilir çocuklarımızda,çözüm aranmalı,doğru tespitler yapılmalı. Bu konuda ebeveyne de kreş-okul gibi yerlere de çooookkk iş düşüyor. Siz yatırırken çocuğunuzu sohbetler edin,o arada okulda çocuğa öğretmen be arkadaşları nasıl davranıyor detaylı öğrenin. Zaten çocuk ben yaramazım diye kabullenirse öyle olmaya devam eder özellikle