Gecenin şu saatinde yüreğimi yakan meseleyi dökmek istedim. Depremin üstünden aylar geçti ama şehirimiz yok. Hastanelerimiz doğru dürüst yok. Eğitim desen öğretmen açığı çok. Allah kimseye yaşatmasın o kadar zor durumlara geldik ki. Ve beni rahatsız eden şey haberlerden düşmüş olmamız. Evet11 ilde oldu ama Hatay yok oldu, hala enkazlarımızdan ceset çıkıyor. Evlerimiz için önce ekim dendi. Sonra kasım, sonra ocak. Şimdi Şubat deniliyor. Çadırda bilen kalan onca insan var, konteynırlar su geçiriyor. Öyle büyük meselelerle boğuşuluyor ki hiçbir şey normale dönmedi. Fenomenlerin hayatı bizden daha çok gündemde. Ne bileyim iç dökme postu olsun bebeğimi emzirirken.