Annekizz merhabalar ben de 7 aylık bir bebiş ve 3 buçuk yaşında bir çocuk annesiyim. 4. ay atağını zirvede yaşadık. Üstelik bana da destek olacak kimsem yok. Eşim var tabiki ama o da sabah işe gidip akşam geliyor. Sizi çok iyi anlıyorum insan kendine değil de büyük çocuğuna üzülüyor. Çünkü eşim ile ben peynir ekmek de yeriz ama çocuğumu güzel beslemek zorundayım o yüzden iki elim kanda olsa yemek yapıyorum, yoğurt mayalıyorum vs. Büyük oğlum öğlen uykusu uyuyor küçük uyumuyor. Evin işi,çamaşırı, yemeği. Sabah bir kalkıyorum gece güya yatıyorum ama ne kadar yatmak denirse. Bir bak emziriyorum bir bak büyük oğlumun odasında onun yanında yatıyorum. Gece de düzgün uyku yok anlayacağınız. İnsan kendini yetersiz hissediyor uykusuzluk eklenince sinirler bozuk öfke tavan. En ufak bir şeye parlıyor insan. Hele geçen gün büyük oğlum annecim sen kardeşim yüzünden hiç bana bakamıyorsun dimi dedi oturdum ağladım. Emin olun çocuklar da sizin stresinizden etkileniyorlar. Ben 6 aylık olduktan sonra 2-3 çay kaşığı papatya demleyip içiriyorum sabah akşam. Acaba siz de mi öyle yapsanız gerçi 4 aylık daha ek gıdaya da geçmemiş ama kendiniz tüketebilirsiniz sabah akşam birer fincan. Bir de aguline diye bir şurup var onu bir ara ben de kullanmıştım araştırmıştım damladan daha masum gelmişti bana ona bir bakabilirsiniz. Öpüyorum sizi ve yavrularınızı