3 yaş kizim nolur bakın

Muzreis

Şu an ağlayarak yazıyorum nolur bilen yaşayan bı yol göstersin. Kızım 3 yaşında yeni kardeşi oldu. Doğdu doğalı ters ve şımarık çocuk söyle örnek veriyim bir parka gitsek yola koşar markete gitsek ortalığı dağıtır karıştırır bir yere gitsem talan eder yapma dediğim ne varsa gözümün içine baka baka yapar bu ara iyice sapıttı bugün babasıyla disimizi Sika Sika mahvolduk vuruyor bağırıyor ne desek tersini yapıyor misafir geldi gelip gelip bana vurdu misafir çocuğu ile oynarken ona da zarar verdi kreşe de başladı ama iyice elden avuctan çıktı ne yapicam şaştım ağlamaktan gözümde yaş kalmadı doğdu doğalı zordu ama bu ara sınırları öyle böyle zorlamıyor bunu yaşayan varmı bu çocukta sorun falan mı var ne var anlamadım inanın kafayı yicem yeni doğan bı bebeğim daha var onun sorumluluğu uykusuzluğu bunun yanında hiç kalır sütüm gidecek bu stresle. Başa çıkamıyorum yaşayan bunu aşan var mı hep mi böyle olacak büyüdükçe düzelecek derken iyice sapıttı dayanamıyorum artık çocuğuma sinirlenmek vurmak istemiyorum ama yaşadığım şey öyle böyle değil sürekli evde bişi kırıyor domates duvarda suyu çıkmış yapma diyorum vuruyor bağırıyorum yine yok güzellikle diyorum yok vurma noktasına geliyorum kendimi zor tutuyorum bu hale geldigime inanamıyorum artık napicam ben şaşırdım herkes çocuk böyle olur bu biraz daha şımarık diyor ama benim etrafımda hiç böyle çocuk yok neden böyle bunu yaşayan tek benmiyim Allah’ım sabır ver

isyanhareketi

Muzreis evet en sinir bozucu olanida çocuk bu bişey yapmiyo normal demeleri bende aynı noktadayim kendi halime şaşırıp kalıyorum üstüne bide vicdan azabı artı bide artık tahammül seviyemin düşmesi 2.cocuk düşüncesine korku ile baktiriyor bende aynıyım benim oğlumda 3 yaşında varsa geçici diyen teselli etsin bekliyorum bende

Duyulurum

Muzreis 4 aylık ve 3 yaşında oğullarım var. 3 yaşındakinin davranışları sizinkiyle çok benzer. Yapma dediğim her şeyi yapar tehlikeli olsa bile, başkalarının eşyalarına zarar verir, vaktimin hepsi onunla geçiyor o uyurken yemek yapıyorum, temizlik falan yapmıyorum hep onunla oyun oynuyor konuşuyorum ama fayda etmiyor iyi vakit geçirmenin bir anlamı yok

berece

Muzreis benim kızımın da 2 aydır bir kardeşi var. İlk zamanlar sizinki gibi çok hırçınlaştı, misafire kötü davranır oldu, siz dinlemez bas bas bağırır oldu. Ama şimdi biraz biraz duruldu. Yine kötü ama ilk zamanlar gibi değil. Kardeşi yokken çok akıllı uslu bir çocuktu :( bu arada benim kızım da 3.5 yasında

Synmannesi

Muzreis canım yalnız değilsin benim kızım da bağırıyor vuruyor salak diyor yapma diyorum yapıyor bende doktora gitmeyi düşünüyorum ara ara suyuna gidiyorum geceleri 3 4 kere kalkar herseye ağlayarak yapıyor çok huysuz benim kızım 3. Yaş artı beş aylık aynısı aynısı ;( kızıyorum vuruyorum sonra üzülüyorum dediği dedik agresif huysuz inat

Elaaaa5151

Instagram da tevhide dadı var onu takip edin öneririm

isyanhareketi

Elaaaa5151 ne anlatıyor

Muzreis

isyanhareketi sizde de mi aynı şeyler var acaba ?

Muzreis

isyanhareketi ben ikinci çocuğu zaten istemiyordum ama kaza ile oldu biliyordum zor olacağını ama bu kadar olacağını tahmin edemezdim küçükten değil 3 yaşındaki çocuktan zorlanıyorum ev işi es çocuklar derken ben kendimden geçtim en kötüsü bu kadar çırpınırken hiç biseye yetemiyorum ne eve ne çocuklara öyle bunaldım ki. 35 gündür evdeyim ve kimsem de yok etrafta yardım edecek o kadar zor ki ah

isyanhareketi

Muzreis evet aynı hırçınlık benimkinde de var

Muzreis

Duyulurum nasıl olacak bilmiyorum ama yalnız olmadığımı bilmek rahatlatti çünkü ciddi ciddi artık problemi var demeye başlamıştım. Gerçekten çocuk bakmak yetiştirmek çok zor ömürden ömür gidiyor 3 gündür duşa giremedim şu an gözünün içine bakıyorum uyusada bir rahat duşa girsem çay içsem diye ah

OptimusPrime

Muzreis "Hey bende burdayım! Hep buradaydım. Beni de gör. Çünkü ben bir tek bu kadar aşırı şeyler yapınca görülüyor,tepki alıyorum.
Kardeşim doğdu. Beni eskisi kadar sevmiyor musunuz da yeni bebek aldınız? Ben ne olucam? Sürekli ağlayınca, mızmızlanınca ona sakinlikle, güzellikle geliniyor. Ben ağlayınca neden bağırış çağırış? Bu geldi, hep evde. Ben artık evde de değilim. Kreşe gidiyorum. Evden uzaktayım. Bebekle evde tek kalmak için beni gönderiyorsunuz. Benim duygularımı ifade edecek gücüm yok,kelimem yok, öfkemi yönetemiyorum. Sevgimi de öyle. Benim en güvendiğim insan sensin anne, senin yanında tüm günün mutluluğu,gerginliği, özlemi,sınırı, seni paylaşamamak,eskisi kadar vakit geçirememek, ağlamak derken tüm duygularım boşalıyor. Kontrol edemiyorum. Bana biraz daha sakin, beni anlayan, hep sevecek hep olduğun davrandığın gibi davranmana ihtiyacım var.."

Çocuğunuzun esas istekleri ve dili size bunları söylüyor aslında. Ona bireysel vakit ayırmanız önemli. Bebek doğduktan sonra evden uzaklaşmak onu farklı etkilemiş olma olasılığı çok yüksek.
Hayatında,dünyasında 1 tane annesi vardı. 1 tane babası. Sonsuz kocaman bir top ilgi vardı. Şimdi bu anne baba yarım anne yarım baba var.. bu kocaman ilgi topu ikiye bölündü. Paylaşmak gerek, alışmak gerek, sevmek gerek.. Zaman gerek. Sizin için küçük,onun dünyası için büyük bir değişiklik aslında. Lütfen ona sakin davranın. İhtiyacı olan şey bu.. Kriz anında ve sonrasında yaptıklarına tepki vermeyin. Seni anlıyorum, seni çok seviyorum. Sen ne yaparsan yap ben seni hep çok seviyorum. Sen benim güzel kızım/oğlumsun. Sarılalım mı?
Tepki sert, istemez ise onun hizasında beklemek. Sarılmak istersen buradayım,seni bekliyorum diye sakinlik gerek.
Gelip sarılacak.
Sarıldığında siz onu bırakmayacaksınız. O ne kadar isterse sarılıp sizi bıraksın.
Ben yanındayım.
Seni seviyorum.
Ne istersen konuşabiliriz.

Bazı günler ve gün içinde yarım saat 1 saat.. sadece aklınız.onun yanında onunla vakit geçiren ebeveyn olun.
Kurabiye saatine ne dersin?
Anne kız/oğul harika bir kurabiye yapalım mı!! (Heyecanlı bir ses.)
Senin yaptığın o kurabiyeler yediğim en güzel en lezzetli kurabiyeler..
Yaparken teşvik edici şeyler söylemek..
Seninle kurabiye yapmak beni çok mutlu ediyor,iyiki yanımdasın.
Senin annen olduğum için çok şanslıyım.
Öpücükler, sarılmalar..

Zor ama daha çok küçük.
O da hala bebek.. yol gösterilmesine ihtiyacı var. ❤️

kirlibeyazkedi

OptimusPrime o kadar güzel anlatmışsınız ki 🤍 maalesef bu yaşlardaki çocuklara “yapma, etme” diyerek istedigimiz sonuca varmak mümkün değil. Onların iletişim dili bu değil çünkü. Çok yorucu ve çok sabır istiyor tabi ki ama çocuğun ihtiyacını anlayıp ona göre olumlu bir dille iletişim kurmak ancak sorunu çözmeye yardımcı olacaktır. Bu da bir anda olmaz, süreç ister onu da eklemek isterim. Yavrucum koşma deyince koşmayı bırakan bir çocuk gördünüz mü hiç? Beyin gelişimini tamamlamış, duygularını bir yetişkin gibi ifade edemeyen bir miniğin hislerini çok güzel aktarmışsınız😊

OptimusPrime

kirlibeyazkedi Evet çocuklar olumsuz dilden olumsuzluk elinden anlamazlar aslında. Onlar ilk söylediğimiz Koş kısmını anlar uygularlar.
Ben bir süre çocuklarıma bu yüzden koşma değil de, Yavaş yürü diye eklerdim.
Koşma kısmını anlayamıyorlar. Yapmaması gereken şeyi değil,yapması gereken şeyi söylemek gerekli çocuklarla iletişimde doğru iletişim bu aslında.
Duvarı boyayan çocuğa “duvarı boyama!” Değil de hemen bir kağıt bir kalem verip “boyalarımızla kağıdı boyayabiliriz. Duvarlar da çirkin görünüyor. Ama kağıtlar resim yapmak için vardır.”
Diye çözüm odaklı, yapılması istenen davranışı pekiştirerek ilerlemek daha olumlu sonuç almaya ve çocuğu da olumsuza değil olumlu bakış açısına yönlendiren bir durum aslında.
Çözüm becerisi gelişiyor,olumsuzluklara değil olumlu bir şeylere yöneltiyor. ☺️ teşekkür ederim bu arada,bilgilisiniz bu arada farkettim. 🌹

Birdurummuvar

Muzreis kesinlikle işi gücü bırakıp küçük bebeğinizin ihtiyaçları haricinde kendinizi büyük olana vermeniz gerekiyor sürekli sakin bür şekilde oyun oynayın bol bok kahkaha atmasını sağlayın bu onu çok sakinleştirecek ve rahatlatacak . Yorulacağı bir oyun bulun yakalamaca saklanbac aranız biraz iyileştikten sonra peluşları anne , abla veya abi birde kardeş yapın kardeşe mama yedirin altını değiştirin ayağında sallatın uyutsun ve oyun yolu ile öğrendikten sonra kardeşi ile ilgili ondan yardım isteyin mesela bezini getirsin ağzını silsin üstünü örtsün gibi .

yenianne01

Muzreis benim kızımda öyleydi canım doğduğu günden bu yana hep sinir krizi geçitirdi bana 1 yaşına gelince tam başladı bizim kaosumuz çok zıt ters ve aksi bir çoçuk büyüdükçe dahada arttı …Çoçuklaraaa aşık öpmeye kıyamayan ben Bağıran sinirlenen bir anneye dönüştüm …Yapma dediğimi ısrarla yapar yeterki kafasına bişeyi yapmayı koysun ölümüne inadıyla gene yaptırır şuan 13 yaşına girdi Değiştimi hayır hala aynı Sadece büyüdüğü için biraz daha olgunlaşıyor gibi ve ben korkumdan 2 .ciye cesaret edemedim şuan yeni 5.5 aylık oğlum var oğlumla ilgilenmeye başladığı için duruldu sakinleşti Eskisi gibi değil Kısacası Ben aklına gelebilecek her yolu denedim eğitimci bi aileyiz ayrıca ama malasef çözemedik…

Birbebetoannesi

Muzreis 2,5 yaşında oğlum ve 50 günlük bebeğimle en iyi ben anlarım sizi. Yenidoğanın sadece fiziksel ihtiyaçlarını görüp uyku esnasında kucağıma alıp sarılıp yatırıyorum. Kreş bebek eve gelmeden önce mi başladı sonra mı ? Aslında bu önemli. Çünkü bebek geldi, beni evden gönderiyor düşüncesine kapılabilirlermiş. Hatta oğlım arada çaktırmadan zarar da vermeye çalışıyor bebeğe. Yeni oyun grubuna yazdırdık. Haftalık 4 saat. Orada öğrt konuştuğumda dikkat çekmek için her şeyi yapar dedi bizimde dediği gibi altına yapmaya başlamıştı tekrardan. Öğrt öneri olarak dediği şu bize ,çok zarar vermediği sürece bırakın biraz ama yanında okun kardeşine dokunsun dedi. Eşiniz işten gelince 1 saat tamamen sana ait oğlum resim yapalım , ne istersen diye heyecanla belirtin dedi. Hatta gruba gelirken kardeşini de getirin bak yanındayız düşüncesini benimsesin dedi. Altını değiştirirken yardım isteyin vs dedi ben dediklerini yapmaya çalışıyorum bir tık daha iti gibi geliyor sanki.

Mslm_bzkrt

Muzreis öncelikle sızı çok iyi anlıyorum. Ama üzülmeyin tam bitmiyor ama azda olsa azalıyor. Sımdı çocuğunuzu anlayın yenıbhı bebek geliyor ister istemez ilgi azalıyor. Bu davranışları ztn ilgi görmek istiyor sizden. Benm de kızım var 3 yaşında kardeşi gelince aynı bunları yaşadık kızım ağlardı ben aglardım bebeğim ağlardı esım yoğun çalışan biri. O kdr çaresiz hissediyorum kı kendimi dayanamıyordum. Sonra fark ettim kı kızıö kardeşini değil benı istiyor benı paylasamıyor. Eşim işten geldikçe oğlumu ona verdım kızımla vakit geçirdim yalnız ikimiz dışarı çıktık yürüyüş bıle olsa. Az a azaldı ama hala tabiki yıne ağladığı inat ettiği hırçın oludugu zamanlar var. Vurmayın vurdukça arsızlasır… Birde gerçekten 3 yaş sendorumu çok zor onuda yaşıyor çocuklar. Sadrce kendi kızım zannediyordum ama etraftdakı arkadaşlr 3 yaş çocuğu olanlst hepsi bunlardan sıyaketcı. Söz dinletemiyorsun gerçekten… Ama sabırlı olun gerçekten sizin sakinliğinız de önemli çok zor bı süreç gerçekten ama geçicek azalacak yavaş yavaş… Cocuguzu gözlem leyin ben kızımı gözlemledim ne yaptıgımda bunları yapıyor dıye baktım ben kızınca kızım dahada zorlaşıyordu… Geçecek hepsi inanın…

Prensimm

Muzreis canım üzülme gecicek bu dönem ona odaklan sadece kardeşini kıskanıyor dikkat çekmek için yapıyor olabilir bir pedegogla görüşebilirsin televizyon telefonda yapıyor inan bizimde böyle zor geçirdiğimiz dönemler oldu ama gecicek çocuklar bu hareketleri ilgi çekmek için de yapabilir.