2 yaşında doğduğu günden beri ağlıyor hiçbir şey yokken de ağlıyor varken de ağlıyor 2 senede insanlıktan çıktım yemin ediyorum gel oyun oynayalım diyorum ağlıyor kucağımda gezdiriyorum dışarda gezdiriyorum yok yine ağıt ne yapacağımı nasıl davranacagimi şaşırdım artık dün akşam dayanamadim keşke hiç doğmasaydin böyle olacağını bilsem asla dogurmazdim seni dedim ve bu dediğime hiç pişman olmadım psikolojim hiç iyi değil ne zaman bitecek ağlaması ne zaman düzelecek etrafımdaki çocuklara bakıyorum çoğu kendi halinde oynuyor uyuyor asla uyumaz gece birde uyur sabah 7 de kalkar gündüz uykusu da yok o kadar çaresizim ki sanki çocuk benim de başkasının çocuğu gibi geliyor içim ala ala sevemiyorum 😭