1 buçuk yaşında kızım var. Hep anneci memeciydi ama bikaç gündür aman Allahım yakamı paçamı asla bırakmıyor sürekli ağlıyor üstüme tırmanıyor tuvalete gitmeyim diye su içmiyorum yani düşünün. Sabah insan bi zeytin domates çıkaramaz mı çocuğa? Yok bu saat oldu buzluktan pizza çıkardım da boğazı yemek gördü. Saat 2. Yemek hazırlayım diyorum tezgahla benim arama girip çığlık çığlığa bağırıp çıkarıyor mutfaktan. Günde bi kere uyuyor. O uyuduğunda resmen bayılıyorum kaç kez yemek yaktım. Deli olacağım. Galiba dişi çıkacak. Ayrılık kaygısı mı yoksa. Bilmiyorum. Normalde de çok farklı değildi hali ama bikaç gündür felaket durumdayız. Memeyi de azaltmaya çalışıyorum çünkü emzik gibi görmeye başladı beni. Lakabı mıknatıs veya bumerang🥹 Allahım yokluğunu göstermesin ama ben nasıl akıl sağlığımı koruyacağım bilmiyorum çok kötüyüm.