Deryailhan benim bebeğim 17 aylık. Ek gıdaya 5 aylıkken başladık. Sütüm yaramadığı yani. O zamanlardan beri ağzında tutuyor. Asla bırakmadı ve işin komik tarafı unutmuyor da bu durumu. Sürekli böyle. Ben kendimi odaya kapatıp ara ara kendi kendime bağırıyorum sinirimden. Şaka gibi geliyor. Ağzında bekletiyor uzun süre. Sonra bir bir geri çıkarıyor ama uzun bir zaman sonra. Ben açıkçası şöyle yapıyorum. Çünkü hem akıl sağlığımı korumam, hem bebeğimi doyurmam, hem de zamandan kazanmam lazım. Malum sorumluluk çok. Sokağa çıkarıyorum bebek arabası ile. Sokakta yemeğini yediriyorum. Ya da evde mama sandalyesinde yediriyorsam hiç görmediği şeyler veriyorum eline. Kavanoz kapağı, tencere kapağı vs. Onları kurcalayıp çözmeye çalışırken bir bakıyorum çiğneyip yutuyor. Derin bir oh çekiyorum. Aç kalmasını klasik anne gibi asla istemiyorum. Şimdilik formülüm bu ama ne zamana kadar böyle gider hiç bilmiyorum😔