Kızlaaar, kızım 1,5 yaşında çok sakin kendi halinde bir bebek ama tabi her çocukta olduğu gibi yaramazlıkları oluyor evde ve ben hiç sabırlı bir insan değilim istemdışı sesimi yükselttiğim oluyor bazen (sonra özür diliyorum pişman olup) genel olarak katı anne değilim gayet sakin sakin öğretirim ama bazen geliyorlar işte bana da 🫠 Klasik geleneksel anne adayıyım yani öyle şimdiki anneler gibi ben hiç kızmam falan diyemem. Sorun şu ki kızım kalabalıktan, yabancılardan çok çekiniyor, resmen içine kapanıyor. Onunla yaşıt arkabalarımız var onlar böyle değil. Bugün oyun parkına gittik tam kızımla aynı ayda doğan bir kız vardı nasıl canlı, kıpır kıpır, hiç çekinmiyor benim kızımla oynamaya çalışıyor falan ama bnm kızım korkuyor, hiç tepki vermiyor, parkta da zaten çekine çekine oynuyor (normalde evde yerinde durmaz, tatlılıklar, şebeklikler yapar ama dışarda ve misafirlikte falan çok çekingen oluyor ) Bu benim yüzümden mi? Hani anneden korkan çocuklar özgüvensiz olur, kalabalığa karışmakta zorlanır derler ya? Bundan korkmaya başladım🥺 Veya biraz büyüyünce düzelir mi? Kızımın böyle çekingen, ürkek olmasını hiç hiç istemem.
- sorum da şu: biz hiç telefon falan vermiyoruz, hatta evde tv bile açmıyoruz (ztn eşim de ben de izlemiyoruz) ama başkalarından illa ki görüyor ve evde de bnm telefonu gösterip çocuk şarkılarını açmamı istiyor, açmayınca sinir krizi geçirip, kendini yerden yere atıyor, bi süre susmuyor, bazen bana vuruyor falan normalde hiç böyle huyları yoktur. Bunun için ne yapabilirim?