Ben mi büyütüyorum yoksa diyorum bazen , bazende çok kısıtlı uyku vaktim olmasına rağmen sabahlara kadar düşünüyorum.
Bebeğimi 23 mayısta kucagıma aldım.Dünyalar benim olmuştu o koku o ses o sıcaklık dünyada asla tatmadığım duygular..
Birde emzirme..
Çok güzel bi duygu derlerdi de aman işte memeyi çekeliyor ne duygusu derdim.
Kendimi anne gibi hissetmiyorum 2 aylıkken meme reddimiz başladı 4 aya kadar emzirebildiğim kadar emzirdim tutmazsa da sağdım.Düşünüyorum sadexe anne sütüyle beslendiği tek bi gün bile yok.Hep mama + meme.Artık bir damla geliyor süt oda tuzlu.6 buçuk aylık oldu kuzum. Epeydir aklıma gelmiyordu.Bugun bi fotoğraf gördüm bir köpek yeni doğmuş bi kediyi emziriyor.Kahroldum ben meme reddine galip gelemedim ben iyi bi anne olamadım bebeğimi mamayla büyüttüm bu saatten sonra var mı bi dönüşü bilmiyorum hala savaşıyorum hala hergün teklif ediyorum.duşa giriyorum bazen beraber belki emer diye ..
Emzirme uzmanından yardim aldım , destekleyici sistemlerden denedim.Nafile.
Herkes emziriyor okuyorum burada bol bol sütü olan anneler,emziren anneler, memeyi bıraktırnaya çalışan anneler,memede uyuyan bebeler😊 tabiki çok seviniyorum rabbim daha cok versin.ama arkadaşlarımın yanında da içim buruk herkes doyasıya emzirirken ben biberon veriyorum bebeğime.diyeceksiniz insanlarda bunca dert varken sıkıntı ettiği şeye bak diye.ama cahilliğim yüzüne aptallığım yüzüne sütüm göz göre göre kesildi.cok vicdan azabı çekiyorum.bebeğimi anneme vs bıraksam da çok farketmiyor o da biberon veriyor bende sonuçta bağlayan bi bağımız yok gibi, ben olsamda olur olmasam da gibi.oda öyle davranıyor zaten bana nasılsa her biberon verene aynı davranıyor 😔 çok çok özür dilerim hepinizden.çok uzun oldu biliyorum ama duygularımı buraya dökmek istedim.birine anlatacak olsam amaaan dünyanın sonu mu diyorlar yada sen kendi elinle yaptın diyorlar
Var mıdır anneler hala bi çözüm yolu
Kötü yorum yapmayın lütfen gerçekten çok üzgünüm..