Kızlar oğlum 12 eylülde yaşına girdi. Zaten kolik bir bebek o yüzden aylarca gaz sancısıyla baş etmeye çalıştım daha çok küçükken diş çıkarmaya başladı şu an azı dişlerine kadar çıktı sürekli onun sancısına ağladı. O kadar huysuz bir çocuk ki hiç mutlu değil. Her şeyden çabuk sıkılıyor. En fazla 10 dk oyuna dalıp tekrar bacağıma yapışıyor. Asla ilgisiz bir anne değilim sürekli zaten alıp kucağımda gezdiriyorum sarılıyorum öpüyorum hani ilgisizlikten yapmıyor eşim de ben de duygusal olarak aç bırakmıyoruz. Ama çok mız mız. Hiçbir işimi yapamıyorum bir yere giderken bile çok zor giyiniyorum sürekli dibimde ya yapışıyor ya ağlıyor. Çocuğu böyle olup da büyüdükçe düzelen var mı ya da bunun için doktora götürmeli miyim bilmiyorum çevremde anlayan yok kimse söylesem eee annelik kolay mı diyor ama benim derdim annelik değil ki bunu anlatamıyorum. Ya da çocuk dediğin ağlar tabi falan diyorlar. Kimseyle kıyaslamak istemiyorum ama bir sürü kuzenim yiğenim yanımızda büyüdü hiçbiri oğlum kadar mızmız değildi ne yapmalıyım sizce