Bebeğim 1 yaşına yeni girdi. 10 aylıkken yürümeye başladı aşırı hareketli, sosyal, arkadaş canlısı bi çocuk. Parkta hangi çocuğu görse dokunmak, oynamak ister, genelde diğer çocuklar onu iter ya da ondan kaçar. Başkasının oyuncaklarını elinden alıp oynamak ister ama başkasıda onun oyuncağını alsa ses çıkarmaz verir. Çok nadir kendisi gibi bi çocuğa denk gelirizde oynarlar. Bugün gene parka gittik. Benim çocuğum 2 yaşında bi çocuğun bisikletinin önündeki sepete elini daldırdı içinde ne varsa çekti çıkardı yerlere saçıldı. Çocuğun yanında babaannesi vardı. Çocuk benim çocuğumun yerde duran oyuncağını almak için uzandı. Babaannesi hayır önce izin alman lazım dedi. Çocuk gözümün içine bakıp bekledi ben alabilirsin dediğim zaman aldı. Benimki asla izin, mizin ya da hayırdan anlamıyo biliyorum daha küçük. Ben kadına kusura bakmayın öğretmeye çalışıyorum ama daha küçük anlamıyo tam dedim. Öyle düşünmeyin bizde 1 yaşında öğretmeye başladık ve öğrendi dedi. Utandım biraz açıkçası. Bende babasıda elimizden geleni yapıyoruz. Güzellikle anlatıyoruz oyuncakları yere atmamasını, başkasının eşyalarını ellememesini, başka çocukları izinsiz dokunup mıncıklamamasını yani işte herşeyi öğretmeye çalışıyoruz ama hayır dediğimiz şeyi inadına yapıyo malesef. Daha küçük olduğunun farkındayım ama bu durum büyüdükçe düzelir mi? Siz neler yapıyosunuz paylaşmayı öğrenebilmesi, beklemeyi öğrenebilmesi, hayır dendiğinde söz dinlemesi için?