Selam hanımlar gerçekten çok kötüyüm çocuğuma ses cikaramadiğim için içimde atamadiğim öfke patlaması var bağira bağira aglamak istiyorum ama onu da yapamıyorum .Doğdugundan beri aşırı huzursuz bir çocuğum var .1 yaşına kadar sebepsiz aglamalariyla mücadele ettim 1 saat ağlamadan kendi halinde durduğunu bilmem 1 den sonra azcik rahatladı ,1.5 tan sonra biraz daha rahatladı derken hoooop 2 yaş sendromu .Her şeye ağlama inatlasmalar, söz dinlememe , aşırı sabırsızlık ve hep kendi istediği olsun isteme 🙄 3 olacak yakında ama hiç bir azalma yok sendromda .Gelin görün ki artık tahammülüm artık çok çok azaldı ,sabredemiyorum.Hep onunla oynamamı ,ilgilenmemi istiyor.Baska hiçbir şey yapmama izin vermiyor .Önceden öğlen uykusuna yatıyordu en azından biraz dinleniyordum .Şimdi uyumakta istemiyor.Güzel bir çocukluk yaşasın , ailelerimizin yaptığı hataları yapmiyim ,travma oluşturmayalim ,özguvenli olsun vs derken küçük bir canavar mi yarattım gerçekten bilmiyorum . Bunların bütün suçlusu ben miyim ? Bu kadar ilgili olmam gercekten hata miydi ? Asla yaramaz bir çocuk değil ama hep isteyen hep almak isteyen bir çocuk . Bu saatten sonra nasıl değiştirebilirim ? Ne yapabilirim gerçekten bilmiyorum .Çaresizim .Bir bilen varsa ne olur yardım edin . İmdaaaatttt!!!!