Bu aralar bi anne olarak değişik ruh hali içerisindeyim , 5 aylık bir oğlum var her bebekte yaşanan sıkıntıları bizde yaşıyoruz ( atak gaz uyku huysuzluk huzursuzluk vs) çok şükür bir evlat büyütme zorluğu olarak kabul ettim ve alıştım Rabbim beterinden saklasın diyerek gönlümü ferahlatıyorum ve üstesinden gelmeye çalışıyorum. Asıl problemim bu aralar sürekli ona yetemediğimi yeterince ilgilenmediğimi düşünüyorum yanı gün içerisinde ne kadar oynasak da ilgilensem sevsem de yetersizlik hissiyatı çöküyor içime illaki ev işi yemek çamaşır bulaşık eş derken herseye yetişmeye çalışıyorum çokta yoruluyorum yeri geliyor evin içinde akşama kadar ayağımı uzatıp oturamadığım anlar oluyor kendime hiç zaman ayıramıyorum ama yine de hep daha fazlasını yapmaya çalışıyorum sonra bu saatlerde hep düşünüyorum çocugum için ne yapabilirim onunla daha farklı nasıl zaman geçirebilirim onu nasıl tamamlarım diye. Başlıkta belirttiğim gibi merakımdan soruyorum sizde de oluyor mu bu düşünceler 💭