ebraz bizimki de öyleydi canım ilk zamanlar hatta 40 i çıktıktan sonra daha beter oldu kimseye gitmiyordu biri yaklaşınca çığlığı basiyordu babasıyla benden başka kimse kucağına alıp yaklasamiyodu. Ama şimdi herkese gidiyor gülüyor.
Herşeye alışıyorlwr zamanla
Daha dünyaya adapte olmaya çalışıyorlar hala altını değiştirirken ıslak mendil, pamuk deyince kendini savunmasız hissediyorlarmis alışana kadar