Haftalardır süregelen meme krizleri, gece uyutmamaları, sabahın köründe meme için ağlayıp olay çıkarmaları bugün artık son buldu. 20 aylık bebemi memeciğinden ayırdım. Önceleri azaltarak olacak diyordum ama canım burnuma gelince sabah ilk iş göğsümü bantladım. Anlattım memecik hastalanmış dedim. Gün boyu gitti geldi baktı ama ağlamadı şükürler olsun. Yüreğim paramparça ya ne zormuş. Dün gece doya doya emerek uyudu iki eliyle de tutmuştu sıkı sıkı. Bugün ayağımda sallayarak uyutuyorum. Ağladım ağlayacağım öyle fena hissediyorum ki. Ama artık yaramıyordu çocuk sürekli ishaldi emip emip çıkarıyordu. Çok da daralttı beni. Biliyorum ikimiz için de en güzeli bu olacak ama yine de kendine engel olamıyorum. Çok zor geliyor😔