Nebilemne Benim bir adım daha olsaydı bu kesinlikle baby relaxer olurdu.
Bu sadece kendi çocuklarım için geçerli olan ya da anne olduktan sonra ortaya çıkmış bir durum değil bilakis kendimi bildim bileli, bebekleri çocukları en büyük kriz hallerinde sakinleştirebilen biriydim.- kendim senelerce en küçük çocuk olmama rağmen-
Bunun nedenlerini sıralayacak olursak:
1, Her zaman bebeğin göz hizasına gelir ve onu anlamaya çalışırım. Ses tonumdan şuan krizde olduğu için ona sinirlenmediğim, yardımcı olmak istediğim anlaşılır.
2, durum ne olursa olsun ondan bir şaka veya oyun çıkarabilirim
3, sanırım manipüle etmek konusunda başarılıyım.
İşte bu kadar basit davranışlar çocukların en ağır krizlerinde dahi işe yarayan durumlar bence.
Elbette ki bahsettiklerim bir kriz anı için geçerli, sağlık problemleri bambaşka bir dünya ki, böyle olduğunda da biraz huzursuzluğu tolere edebilmemiz gerekiyor diye düşünüyorum
Edit: postta 1 yaştan küçük bebeklerden bahsediliyor sanırım.
Onlar için, anne kucağı, masaj, dışarıda yürüyüş hava alma, banyo gibi şeyler rahatlatıcı olur.
Uyku saatini kaçırınca ağlama olayı gelip geçici bir evre. Dış dünyaya yeni yeni açılmaya başlayan bebeğin olan biteni kaçırmama isteği. 9. Aya yaklaşırken azalacak bir durum