2 buçuk aydır mücadele ediyorum emzirdigim için kullanmak istemedim haftaya sütten kesip başlayacağım zaten sürekli vesvese kötü düşünceler geçiyor beynimden yok şu ölsün yok bu ölsün, inşallah ölür ıvır zıvır artık daha neler neler dayanamayacak noktadayım .Artık bu düşünceler artık okdr normal gelmeye başladı ki bana sürekli vesvese alıştım ama vicdan azabı çekip ağlıyorum Az önce oğlumu emzirirken telefonla görüşme yapıyordum oğlum öyle kötü göğsümü isiriyorduki bende bir elimde telefon bir elimle de birsktirmaya çalışıyorum asla bırakmıyor iyice isiriyor gülüyor bende öldüm acidan ses de çıkaramıyorum telefonla konuşuyorum sonra memenin uç kısmını ısırdı oğlum isirmaktan titriyor artık koparcak beynimden beddua geçti Allah cezani versin, yada vermesin bu ikisinden hangisi gecti hatirlamiyorum daha sonra telefonu kapatırken birden çektim gogsumu . OGLUMU AYAGIMA KOYDUM SALLAMAK ICIN Ama çektikten sonra şüpheye düştüm ben dışımdan mi söyledim diye şuan dışımdan mi içimden mi söyledim diye vesvese geliyor kendimi öldüresim geliyor ben bunu hatırlamam lazım dışımdan asla söylemem evladım o benim ama şüpheye düştüm dışımdan mi söyledim acaba diye valla çok kötüyüm ya bu anksiyete etkisi diyorlar ama yediremiyorum kendime lütfen yardımcı olun böyle bu tür şeyler yaşayan varmi ? Yani ben beddua etmem ki normalde zaten çok kötüyüm şuan başım ağrıyor düşünmekten hatırlayamıyorum