Bebeğime doğduğu günden beri ben bakıyorum oyüzden benden başkasının kucağına gitmezdi büyütükçe evin içinde bile bana yapışık gezer oldu emekleyince geçer dediler geçmedi yürüyünce geçer dediler geçmedi artık kafayı yemek üzereyim bütün gün hiç bir şey yapmadan yanında durmamı istiyor çığlıklarla ağlıyor sürekli ne ev iş yapabiliyorum ne yemek başka bir şeyle uğraşmamı istemiyor kendime vakit ayırma diye bir şey zaten kalmadı ki