Gerçek anlamda hic bir sey bende de yetişmiyor. Yiyemiyorum ya gerçekten. Camasir atiyorum, uyurken sererim diyorum. Makina duruyor cocuk uyanıyor. Uyurken yemek yapsam, yaptığım yemegi yemek için vakit kalmıyor. Yere bırakıp işlerimi halledemiyorum emekliyor, ama hala kapı duvar umrunda değil vuruyor kafasını her yere ben de gözümü bile ayıramıyorum. Park yatağa koyup iki dk koşarak su içip geliyorum yoksa kıyameti koparıyor odadan çıktığım anda. Elbet geçecek diyorum bu günler elbet bir gün geçecek…