7/24 kucağımda önceleri ne güzel yerde oturup kendi kendine oyuncakları ile oynardı her işimi azda olsa yapardım şimdi 1 saniye kucagimdan yere inmiyor yemek yapamıyorum ocağa bebeğimle yaklasamıyorum elini ayağını atıyor. Hiç bebeğimi bir yere koyup da gitmem tek başıma bakıyorum heryere beraber gideriz herşeyi birlikte yaparız. Eşim bebeğimizle ilgilenirken beni gördüğünde sanki uzun saattir beni görmemiş gibi heyecanlanıyor ağlıyor 😕kollarım, belim,omzum kopuyor ağrıdan bazen bunalıyorum sesimi yüjseltiyorum sonrada el kadar bebe ne anlar diye vicdan yapıyorum 😔hem bebeğe tek başına bakmak hemde evin işlerine bakmak çok zorluyor artık hicbiseye yetişemiyorum. Evimize yeni tasındik sayılır herkes gelmek istiyor gelme desem kötü oluyorum. Ne zaman azalmaya başlar bu cidden çok moralim bozuk 🥺🥺