Mommmmyyy endişe kısmı çoğumuzda vardır. Yapıyla ve yaşanmışlıkla alakalı. Bende lohusayken elem bir olay yaşadım babamı kaybettim. Kaza geçirdi. Bu yüzden aklıma hep saçma sapan şeyler geliyor ama hayat akışımı engellemesine izin vermemeye çalışıyorum aklımı meşgul etmeye çalışıyorum. Kulak iltihabı biraz daha büyüdükten sonra yapıyor evet ama 2 kez geçirdik son 3 ayda ben hala gece mecbur yatarak emziriyorum doktor önüne geçemezsin dedi. Küçükken bende siz gibi aman şöyle olmasın böyle olmasın diye sakınıyordum ama büyüdükçe engel olamıyorsunuz zaten çocuk dışarıyı istiyor parka gidiyor hastalık kapıyor. İlk kan aldırdığımızda ağlamıştım Allahım nolur hiç hasta olmasın ben dayanamam ateşlenir hastanede kalmak zorunda olursak hep diyordum 2 ay önce çok fena ateşlendi asla evde düşüremedik, acile gidince rahatlıyordum çok şükür hastanedeyiz dedim hep 🫠yani yaşadıkça aşacaksınız şahsen ben öyle aştım. Her ay aşı olduğunda ağladım onunla birlikte ebeler bana gülerdi 😃 ama şimdi çok alıştım. 1 senedir bakıcı bakıyordu şimdi eylülde tekrar işe başlıycam yine endişe doluyum ama biliyorum ki başlayınca alışcam. Yaşadıkça daha kolay gelecek hepsi. Etrafınızdaki rahat insanlara bakıp kendinizi kötü hissetmeyin. Benim bir de çevremde sürekli beni karşısına alıp bak böyle yapma kendini hasta edersin, hayattan soyutlanma vs vs diye akıl veren bir arkadaşım vardı. Bir de oturur ona ağlardım. Ama 1 sene geçince ancak geçti benim lohusa psikolojim çocuk büyüdükçe ben de alıştım herşeye ve rahatladım. İnşallah bu söylediklerim rahatlatır seni