Annelik duyguları..lütfen yardım

Ezgiguney36-

Annelik duygularım var oldugunu biliyorum ama cocukluktan gelen baba travması yüzünden cocuguma olan sevgimi gösteremiyorum. Oda bana gösteremezdi. İnsan ve hayvan bile sevmeyen insandı. Kendisiyle görüşmem..Ben öyle değilim tam tersiyim . Psikolojik yardım alıyorum ve bana söylenen şey”ebeveyn olunca insanın travması ortaya cıkar”Şuan oğlum 4 ay 18 günlük ve evde sürekli benim onunla ilgilenmem cok zor oldugu için annemden destek alıyorum. Eşim her zaman evde olmuyor. Ama tek olmak istiyorum, öpüp koklamak istiyorum. Vakit geçirmek oyuncaklarla birlikte oynamak istiyorum.Sırf özgürlüğüm kısıtlanmış gibi hissettiğim için onu tehdit görüyorum . Kendimden mefret ediyorum! Cıok sucluyorum. Ama biliyorum ki ek gıdaya geçtiğimde, cocuk yürütece yarım saat bile olsa naşladıgında, mama sandalyesne oturacak kıvama gelince rahatlcam. Kimse anlamıyor, anlatıyorum ama anlaşılmıyorum çok ağlıyorum..bütün gün ona odaklanamam ben bapcam diye kendimi yiyorum.insanlara kendimi kanıtlamaya calıstıkca dibe batıyorum sanki. Napmalıyım ??

Patron1bebeginannesi

Ezgiguney36- ben tam olarak problemi anlayamadım? Şuan bebeğine bakmak zor geldiği için kendini suçlu mu hissediyorsun, zor mu geliyor sana sürekli bakmak. Yada baban sana sevgisini göstermedi diye sende oğluna mı sevgini göstermediğini düşünüyorsun. Yani benim annem babam iyi insanlar ama küçükken beni üzecek ve hafızamdan çıkmayan şeyler ne yazık ki yaşattılar, ve ben bebeğimde bu konularda özellikle hassas davranıyorum, anne baba olmak çok zor bir insan yetiştirmek çok zor sabır isteyen kuvvetli sinir sistemi isteyen bir şey. Ve ben öyle gelişigüzel büyüsün istemiyorum, şuan yaşadığı her şey ileride karakterini oluşturacak aslında. Bebeğini tabiiki çok seviyorsunuz, destek de alıyormuşsun zaten ama biraz da bu senin elinde. Geçmişi unutma unutamazsın zaten, ama onu bir kenara koy ve şuan hayatına odaklan şükret. Bir bebeğin var, sağlıklı, sen onu elinden geldiğince sevgi dolu iyi biri olarak yetiştir ilerde senin hakkında kötü düşünmesin. Çok anlayamadım ama bunları yazmak istedim

Rumeysaden

Ezgiguney36- canım bunu çoğu anne yaşıyor ama büyüdükçe azalıyor bu Duygu merak etme

Ezgiguney36-

Patron1bebeginannesi işte benim ruh halimde o kadar karışık ki yazamamışım bile. Bebegmle ilgilenmek istiyorum içimde bambaşka bir anne var. İstediğim anneye bürünemiyorum travmam buna izin vermiyomuş psikolog öyle söyledi.hep kendime diyorum “baban böyle yaptı ve kötü örnek oldu. Asla evladına yapma” istedğim bu. Ama bir yanımda arkamı dönüyor cocuga. Bu yüzden kendme çok kızıyorum. Evde ilgileniyorum bırakmış değilim fakat şuan oturamadıgı, yemek yemediği için iş yüküm çok fazla. Bir an önce oturup ek gıda dönemine gelelim ki bende bir tık nefes alırım , şuanda en ufak ağlamada ne istediğini bilemiyorum bu canımı sıkıyo, ona yetemiyomuş hibi hissediyorum buda beni yoruyor

Patron1bebeginannesi

Ezgiguney36- işi gereği sana yardımcı olacaktır inşallah o hanımefendi. Birçok anne senin gibi hissediyor, benim öyle unutamadigim travmam yok ama ev işiydi yemekti şuydu buydu bende yetemiyorum yetişemiyorum birde böyle şeylerle kendini üzme. Her şeyden önce bebeginle senin psikolojin aslında önce senin, çünkü senin ruh halin yansıyor bebeğine. Sanıyor musun ki her anne rahatça bakıyor bebeğine yada diğer anneler senin gibi hissetmiyor, çok daha kötü hisseden anneler vardır emin ol. Sukretmesini bilince insan daha mutlu oluyor bak dene. Evde her şeyi mükemmel ve tamamen yapmaya çalışma. Bebek uyanıkken ev işini hallediyorum o uyuyunca dinleniyorum ki sürekli sallanmak isteyen bir bebek zor oluyor bana da. Bende tek bakiyorum eşim 15 gündür yok, olduğunda da işi gereği genelde uyur

Havvanur43

Anne ve babam beni ömürum boyunca bir kere sarılıp öpmediler seni seviyorum demediler içimde çok büyük bir yara ama inanın ben kızıma günde en az bin kere sarılırım öperim ve onu çok sevdiğimi söylerim çünkü ben bir seyler yaşadım diye çocuğuma yasatmaya hakkım yok onunla ilgilenmeniz için oturmasına yemek yemesine ihtiyaç yok ki alın kucaginiza anlamasada da onu çok sevdiğiniz soyleyin hisseder öpün koklayın açın muziginizi kucağınıza berber dans edin sarılıp uzanın uyuyun beraber emzirirken saçını okşayin ve onu çok sevdiğiniz soyleyin bu size de bebeğinize de çok iyi gelecektir evin işlerini de bebeğiniz uyurken halledersiniz yada sakin olduğu zamanlarda yanınızda oyun halısın da vs yaniniza akoyun o oyalanirken siz bir yandan işinizi halledin bir yandan onunla konuşun şarkı söyleyin ona çok iyi gelecektir inşallah iyi olursunuz

Ezgiguney36-

Havvanur43 kesinlikle bende o kafadayım. Ben yaşadım cocugum yaşamasın diyorum. Bu konuda kendime gelmem lazım bir an önce

Ezgiguney36-

Rumeysaden büyüüdkçe azalıyor haklısınız, ama bunu anneme anlatamıyorum. Gece uyuyan cocugm 12 den beri fıkır fıkır. Sinirlendm haliyle eşimle tartıştım. Senin yüzünden bu cocuk böyle dedi. Bende her anne gece uykusundan kalkınca gerlir dedm. Şuan konuşmuyoruz:(