Oğlum beş aylıkken hisrosefalisi ve araknoid kisti olduğunu öğrendim…yani beyninin sadece üçte biri var geriye kalan kısmında da çok büyük bir kist ve sonradan öğrendik ki kistleri ve halk tabiriyle beyni su topluyor. Hepimizde olan beyin omurilik sıvısı kanda emilirken bu çocuklarda çeşitli sebeplerden emiliyor Buda kafa büyütmesiyle beraber çokça engele yol açıyor…Bütün taramalarıma girdim, doğumumu profla yaptım ama hiç kimse birşey fark etmedi. Beşinci ayına kadar kafasındaki şekil bozukluğu ve gözünde anlam veremediğim problem dışında bir şey fark edemedim. Gözü için göz doktoruna götürdüm hiç bir problemi yok 1 yaş kontrolüne gelin dedi. Ama çocuğumun gözünde ciddi oranda sınırlama ve batan güneş kayması varmış( hidrosefalili çocukların en belirgin özelliklerinden biri). Kafasındaki şekil bozukluğunu yatış pozisyonuna bağladım ama Dr için randevu aldım. Artık beşinci ayındaydı biz bu zamana kadar her ay baş çevresi kontrolü yaptırdık bir ayda beş cm kafası büyümüş ama zahmet edip bir problem olabileceği konusunda kimse uyarmadı beni… bu kadar uzmanın fark etmediğini kendim için sağlık ocağına gittiğimde doktora bebeğimin kafasını gösterdim ‘çocuk dr una gideceğim ama bi bakar mısınız neyi olabilir ‘ dediğimde adam muayene bile etmeden bu çocuğu acilen doktora götür hidrosefalisi olabilir dedi… işte o gün bütün hayatımız bidaha dönemeyecek şekilde değişti. Beyin cerrahiye randevuyu ancak ertesi güne bulabildim ama içimdeki ses durma dedi bana bir buçuk yaşındaki kızımı babasıyla bırakıp oğlumu aldığım gibi hastaneye gittim. Bir beyin cerrahının odasına daldım durumu anlatıp bakın ne olur çocuğuma dedim. Git sıra al bekle dedi. Aldım tomografi çekildi ve tekrar doktorun odasına gittim. O kadar iğrenç bi adamdı ki…. Bana Amerika’da kürtaj yasaklanmış ne düşünüyosun dedi. Bişey düşünmüyorum çocuğumun neyi var dedim. Hidrosefalisi var şant takacağız dedi. Yarın kocanı al gel beni altıncı katta bul ameliyat yapacağım dedi. O an herşey durdu… hastanenin kapısına kadar çıkabildim sonra bütün hücrelerimle sinir krizi geçirdim… kendime geldiğimde bahçedeki herkes benimle ağlıyordu… nasıl verecektim ki çocuğumu alın kesin diye anlayamıyordum bunu neden ben değildim neden başkası değildi neden daha beş aylık bebeğimdi… sonra evimiz İzmit’te ama Ankara’ya götürdük orda öğrendik ki beyninin büyük bir bölümü yok ve olmayan kısmında büyük çok büyük bir kist var tedavisi yok…. Sadece hidrosefalisi için şant ameliyatı olabileceğini söylediler… ben endoskopik ameliyat da olabileceğini öğrendim ama bunu yapabilecek dr Türkiye’de neredeyse yok. Olanlar da tamamen can pazarına dönüştürmüşler. İstanbul’da bir dr buldum konuştum en az beş ameliyat öngörüsü vardı evet işinin ehliydi… çok büyük paralar istedi sadece 2 ameliyata yeterdi paramız. Hayatta kimsenin beş lirasını yemedim ama kurtulur deseydi hırsızlık bile yapardım. Demedi… Ankara’da ameliyat ettirmeye karar verdik… emiyordu ve emmeyi çok seviyor… o gece yıkayın dediler sabah ameliyata girecek… 12 den sonra beslemek yasak… bir solüsyon verdiler başını onunla yıkadım dualar edip ağlayarak…ve saat 12 oldu… Oralı kesiyoruz artık annesi dedi hemşire nerdeyse oda ağlayacaktı… bir arkadaşımız teyzesi boş memesini versin demişti gündüzden. Ablam yıkandı temizlendi Aslan akın ağlıyordu ama vermek istemedim. Sonra dayanamadım teyzesine bırakıp çıktım odadan. Yıkmak istedim o hastaneyi bağıra bağıra yıkmak… oda ağlayarak teyzesinin boş memesini emmiş ben yokken. Sabah oldu. Evet o gün sabah oldu inanır mısınız… soyundurup yeşil bir örtüye sardılar oğlumu. Beşiğe benzeyen bir sedye getirdiler sanki ben daha fazla üzülmeyeyim diye kucağımda ninni söylerken uyuyakaldı… alıp götürdüler. Sonra yıkıldım. Kendimi kaybettim yanımdaymış gibi ninni söyledim ona… ve Birileri çığlık çığlığa yanıma koştu çıktı çıktı ameliyattan çıktı… tamam dedim geriye kalanı çözeceğiz… doktorların ayaklarını öpmek istedim. Tarifsiz duygular sonra nöbetler geçirmeye daha beş aylık çocuk bütün yatağı sırılsıklam ederek terlemeye kusmaya başladı nöbet ilacına başladılar.. şimdi özel bir çocuğun annesiyim 16 aylık oldu ama o güçlü iyileşir diye umut ediyorum. İçimde hala kabullenemesem de hergün daha çok korku kaplasa da içimi mücadele etmeye çalışıyorum…