Çocuğu kendimiz mi yönlendirmeliyiz?

bebitonunannesi_

Sorum şu çocuğun istekleri kişiligi de dikkate alınmalı mı? Bana çocukluğumda bekarligimda hiçbir şey sorulmadı herşey dayatildi annem babam tarafından yap dediler bende yaptım seçenek dahi yoktu, çocuğun ileride kreşe anaokuluna gitmek isteyip istemesini dikkate almalimiyim? Şu anda oğlum daha 1 yaşında ama kafamı bu kurcalıyor dayatici boğucu sert katı baskıcı bir ebeveyn olmamak için onu kendisi olmasına izin vermek istiyorum,misal vermek gerekirse mutfak dolaplarıni açıyor dağıtıyor karışmak istemiyorum…Bu ileriki zamanlarda nasıl yol izletmeli ? Çocukluğa geçtiğinde ondan sonraki gençlik dönemlerinde her konuda onu kararları hakkında dikkate almalimiyim bende bazen sırf ben istiyorum diye yaptıracağım şeyler olabilir mi??? İnşallah kendimi ifade edebililmişimdir

bebitonunannesi_

bebitonunannesi_ 🙁🙁🙁

bebitonunannesi_

bebitonunannesi_ ??

tineanigra

bebitonunannesi_ sırf aileniz istiyor diye yaptığınız şeyleri yaparken ne hissettiğinizi hatırlayın ona göre yolunuzu çizersiniz zaten.

Tomtom

bebitonunannesi_ birsey dayatmayın tabi ama sınırlar olmalı mesela evet dolap karıstırabilirisn ama sadece su çekmeceyi gibi diğer yerleri dağıtırsa toplaması gerektiğini bilmeli beraber toplayarak öğrenecektir fakat ocak kesinlikle yasak gibi alan ve sınırlar olmalı. Anaokuluna gelirsek bu şey gibi ilkokula giden çocuğa meslek seçtirmek gibi bilinçsiz olur çocuğa siz yeni alan ile tanıştırıp uyum sağlanmasına destek olmanız lazım bazı kararları ebeveynler alır çünkü bilgi ve birikim gerekir. Fakat çocuk mutlu olmazsa gitmekten gitmemek bir cözüm değil sana uygun başka anaokulu seçebiliriz diyip orada onunda fikrine saygı duyarak yapılması gereken yapılır. Çünkü anaokulu veya ilkokul çocuk bunlar arasında ayrım yapamaz birine gitmeyebilirsin derseniz diğeri içinde aynı karar verme özgürlüğüne sahip olduğunu düşünecektir. Çocuğunuza seçim sunmalı ama seçimler kısıtlı olmalı şunu mu bunu mu giymek istersin gibi yada yemek. Bu konuda çok güzel kitaplar var yanlış yönlendirmek istemem sizi en doğru aksiyonu size en uyanı ona göre sağlayabilirsiniz kısaca demek istediğim sınırlar içinde bağımsız olmayı öğretmek gerekir ben mesela kızıma hep şunu söylerim daha anlamıyordur belki ama aklında kalır umarım “senin özgürlüğün bağımsızlığın başkasının özgürlüğü bağımsızlığı başladığı yerde biter aynı şekilde başkasının özgür ve bağımsızlığı da senin özgürlüğünün başladığı yerde biter.” Başkasına zarar vermeden özgür olacağını bilir ayrıca başkasınında ona zarar veremeyeceğini mesela park özgür bir alan istediğini yapabilir kum yiyebilir yerde yatabilir üstünü ıslanabilir tamamen özgür ama başkasına kum atamaz vs gibi o zaman ben müdahale ederim sınırlar olmalı ama kendi alanında bağımsız olacağını bilmeli ama bunun sonsuz olmadığını da ay baya karışık cevapladım bende umarım ne demek istediğimi anlamıssınzdır.

bebitonunannesi_

tineanigra haklısınız,birde bu şekilde çocuk içine kapanıyor çıkmaza giriyor ruhsal olarak

tineanigra

bebitonunannesi_ tehlikeli ve yanlış bir şey olmadığı sürece kararlarına saygı duyulmalı. Belirli sınırlar dahilinde özgür olmalı kendini rahatça ifade edebilmeli. Eğer onay vermeyeceğimiz bir şey talep ederlerse nedenlerini açıklamalıyız kestirip atmamalıyız.

bebitonunannesi_

Tomtom güzel bir yazı oldu teşekkürler 🧡, kısacası kendi idelallerimizle ona rahat alan sunmalı seçenekler vermeliyiz diye anladım 🤭

Tomtom

bebitonunannesi_ imkanlar sunmak bizim görevimiz temel eğitim bu tartışmaya açık değil ama kurs istemiyor musun tamam buna gitmek zorunda değilsin dans müzik vs hangisi ile ilgilenmek istersin söyle destek olacağım bunda seçim hakkın var ama okula gitmemekte yok gibi 😅 annelik zor arkadaşım keşke tek bir cevabı olsa sorularının yeri gelecek o senin sınırlarını zorlayacak masa tepelerinden toplarken sinir krizlerini geçirmeye çalışacaksın yeri gelecek o arkadaşımdan nefret ediyorum diye sana ağlayacak sen içinden o çocuğu paralamak isterken sakince teselli edeceksin dünya para verdiğin okula gitmek istemeyecek ah bana bu imkanlar verilmiş olsaydı diye düşünürken çocuğunu anlamaya çalışacaksın hepsi yeni bir zorluk sadece anlamaya ve maddi manevi destek olmaya çalışmak çocuğun içindeki cevheri ortaya çıkarmak o kadar zor ki bu konuda doğru yanlış yok Allah hepimize kolaylık versin sadece bu yolda şu hassas yaklaşımınızı hiç kaybetmeyin 🫶

bebitonunannesi_

tineanigra gerçekten öyle, körü körüne çocuğu adeta bir kukla isteklerimizk yaptirma adına bir nesne görmemeliyiz.

Laden

bebitonunannesi_ kızım 4.5 yaşında. Bunca zaman verdiği kararlara saygı gösterdim. Ucunda zarar olmayanlara tabi. Karnın acıktı mı? Ne yemek istersin? Diye sorarım. Yapıp önüne getirip bunu ye demedim asla. Ne giymek isterse onu giyer. Ona alacağım bir tokayı bile sorarım. Hangisini istersin? Hangisi hoşuna gitti? Hangi masalı dinlemek istersin? Hangi kitabı okumak istersin? Kızımda bir birey. Tercihleri ve istekleri her zaman önceliğimdir. 3 yaşından beri kreşe gidiyor. Bu da kendi tercihiydi. Kendisi çok gitmek istiyordu ben pek istemiyordum ayrı kalmak ama istediği için saygı gösterdim. Bu yıl içinde 3 seçeneğimiz vardı. 3 okulada götürdüm hangisine gitmek istersin dedim. Gönlümdekini seçti. Havuza gitmek istiyordu kursa yazdırdım. 2 hafta gitti hasta oldu çok. Beni hasta ediyor orası gitmeyeceğim dedi. Tamam dedim. Baleye hevesi vardı deneme dersine götürdüm kendisi gitmek istemedi. Pijamanın üzerine tütü etek giyer. Bazen atletiyle dolaşır. Okula terlikle gider. Ne istiyorsa onundur. Belki yanlış yapıyorum ama kısıtlamayı sevmiyorum. Ben doğurdum diye her şeyine karışamam dayatma yapamam☺️

bebitonunannesi_

Laden hoşuma gitti aslında,ama okurken çok rahat bırakılan ileriki zamanlarda da kendisinin her isteği olacak psikolojisine girebilecek bir çocuk gibi hissettim

bebitonunannesi_

Tomtom teşekkürler ❤️,ben bir anne olarak çocuğumu öpüyorum ya ben annem tarafından opulmedim o duyguyu bile sorasim var oğluma nasıl bir duygu diye … Olumlu duyguları tatsin istiyorum ,gorulmemenin sevilmemwnin nasıl Duygu olduğunu ben biliyorum zaten

Laden

bebitonunannesi_ şuan öyle bir durumu yok ama ileride ne olur bilemem. Maddi dururumumuz çok kötüydü ben çocukken. Hiçbir isteğim olmadı. Şimdi ise ne görsem almak istiyorum. İçimde kalan tonlarca şey var. Aklıma geldikçe içim burkuluyor. Gerekli gereksiz harcamalar yapıyorum. Kızıma şimdiki davrandığımın tersine davransam ya benim gibi olursa?☺️
Her isteği olacak psikolojiside bana mantıklı gelmiyor açıkçası. İmkanım varsa yaparım. Yoksa yapamıyorsam bunu kızıma açıklarım. Annem olduğunda zaten yapıyor, demek ki yok ki yapamıyor peki diye düşünebilir. Seçenekler çok fazla yani