Elisasmommy
18 aylık iken tam kesme aşamasında iken, şehir değiştirme, taşınma tek kalma, üstüne korku travması bebeğimde konusma bozukluğu oluşturdu, daha çok bağlanma derken bizi tam 1 yıl geriye attı. 31 aylık olduk dün.
Ve keseli 3 haftaya girdik(yani30 aylık iken).
Bebeğim 4 kilo doğdu şuan 13 çünkü her başı çalıştığında direk meme, bir şey yemeyip meme meme ne derken en sonunda pedagog görüştüm. Ben genelde psikolojik olarak her şeyi kaşınınca uygun yapan bir anneyim güvenli bağlanma yıpratmamak adına.
Ama meme yapamadım artık ilk ve son kriz girdim. Çünkü yememesi artık beni hem üzüyor hemde yıprandırıyordu.
Ve zaten güvenli bağlanmayı güzelce oluşturmuştuk, zamanla da artık büyüdüğünü ve memede sütün azaldığını söyledim, isterse dolaptaki sütten bere bileceğimi söyledim. Yavaş yavaş azalttım, saat dilimlerini kestim ve dışarda vakit harcadık.
Bizim sıkıntı bir de bu travma sonra bebe ucu ile oynama vardı bazen yarım saat bazen 1 saat (sabrım kalmıyordu ve belli etmeden ağlamaktan kilo verdim artık).
Yavaş yavaş derken bir gece kahve sürdüm, açtı geldi ve bakmak istedi, ışığı Açık gösterdiğim de artık sütün saçaktan acıdığını tadının bozulduğunu ama dolapa koyduğumu söyledim.
Dönüp bana “kahveli süt olmuş” dedi 🤭 Al üç annem o zaman dedim. Yok beğenmedim dedi.
İlk acıyı alınca devamı geldi. 3 gün emmek istediğimde minik minik kahve sürdüm açtı içmem dedi. Öyle öyle bıraktık. Geç kaldım ama sebeplerimde vardı.
Ödül koydum, eğer memeyi bırakırsan istediğin Lego inşaat araçlarını alacağım dedim. Bıraktı an gidip aldık. Şimdi tuvalet eğitimine başladık ve ödülle ilerliyoruz.
Kesin çünkü zaten 2 yaşına kadar, en önemlisi yemiyor. Şimdi bebeğim her şeyi yiyor az acılı ciğköfteyi bile desem. Adana yiyor asılı 🤣