Kızlar kızlar gelen miii yanaaağızdan öpem miiii.
Neyse okay konuya atlıyorum. Normalde kasıma kadar kendime süre tanıdığım, saldığım bir türlü cesaret edemediğim şeyi yaptım. Kızımı memeden kestim. Ama nasıl kesmek… Doktor hemen kes diyene kadar aslında sorun yoktu emiyordu. Kesmeye önce bu sürecin ne kadar zor olacağını bilerek başladım. Çünkü kızım tam bir meme bağımlısı. Etmesi bile açık olsun kokusunu alsın ister. Bunu kabullenmek bir yana, birde hislerim vardı. Umay’la aramda kimsenin kuramadığı kuramayacağı bu bağı kesince sanki herkes gibi olacaktım. Sanki artık bana ihtiyacı kalmayacak, beni artık sevmeyecek. Bana o şarkı gibi melodik sesiyle anne diyişi bile değişecekti. Bunu ilk kayınvalidem ile paylaştım. Annemse bu düşüncemin normal olduğunu sonuçta ilk ayrılığımız olduğunu ama onun sağlığı için Doktor’un bunu yapmam gerektiğini söylemiş olması gibi şeyleri (ki bunları biliyordum zaten) hatırlatıp sen ne olursa olsun onu ne zorlukla kucağına aldığını, memeni tutsun diye köpek gibi çabaladığını şimdi isteyerek değil zorunluluktan kesmenin de yine onun iyiliği için olduğunu ve en doğrusunu her zamanki gibi yapacağımı söylemesi üzerine bi kendime geldim. Altını çize çize kararlı olmalısın yoksa asla bırakmaz dedi. Gittim sabır taşını aldım. Kızım acıya, salçaya alışık. E külü ağzına sürse olmaz çok zararlı kendi annem ben 7 aylıkken kendim bıraktığım için yada ablam ve kardeşim zamanı geldiğinde kendiliğinden saldığı için taktik bilmiyor, kayınvalidemde herşeyi denemiş ama saç yapıştırarak çözmüş sorunu. Ama onu en son denersin dedi. Sabır taşına kaldım yani biraz. Gittim aldım hemen, geldik sürdüm ağzını sürdü memeye sinirlendi. Ama umursamadı. Çünkü ne emesi vardı ne uykusu. Ama emesi geldiğinde yine sürüp verince biraz ağladı. Sonra gece uykusu vakti gelince (akşam 10) çıldırdı. Bir eşim bir ben oyalıyoruz ama yapıştı memeye. En son eşim yıka bugün ver memeyi uyusun. Yarın sabahtan başla taşı kullanmaya dedi. Bende peki dedim memeyi yıkadım iyice ama yine almadı. Dedim kocacım bittik biz slsldşsşsşs kokuda kalmamıştı oysa. Neyse götürdüm sakince pışpışla birazda ikimizde ağlayarak uyuttum. Sonra geldim kocamın kucağına yerleşip hüngür hüngür ağladım. Sakinleştirdi o an ama hislerimi anlatamamak daha büyük krize sebep oldu. İçime yaydıkça ağladım. Kocam saldı ağladım ağladım, bana dedıkı rahatladın mı? Dedim biraz. Aramızdaki bağın memeyle kopmayacağını birde kocamdan dinledim. Sonrada sen emzirmedin ki hiç ne bilicen ya diyip kızdım adama. Yalan mı yani? Oda sen uyanamadığın zamanlarda ben kalkıp emzirdim mantıken dedi. Ki haklıydı. Ama memeni emmedi yine benim mememdi emilen diyip meme kapıştırırken buldum kendimi. Sonra oturduk bu halimize güldük. Ama sonra tek bir cümlesi yetti. Senin karnında da oğlumuz var. Ve ikisininde iyiliği için şuan bunu yaşamamız gerekiyor. Tekrar kendime geldim. Sonra yattık. Gece 3 gibi uyumuştu, sabah 7.30 ta emmeye uyandı cadım. Hiç pış pış falan istemiyor asla sadece meme. Uyku sersemi taşı tükürükle ıslatıp sürdüm hemen versin ağzına. Cıngarı kopardı. Dedim kalk o zaman kahvaltı yapalım. Kahvaltıyı hazırladım hepimiz kahvaltı yaptık. O an unuttu. Sonra yine meme. Akşam 5 artık ölüyoruz ama. Nasıl halsiz nasıl yorgunuz. Oda bende. Elimde uykusuz gitti işe. O sırada kurtarıcı meleğim aradı. Kayınvalidem… Kızım gel oyalarız birazda senden uzak kalır unutur falan dedi nasıl gittim hatırlamıyorum dedim anne sadece biraz uyusam toparlarım. Dedi geç bizim odaya uzan. Bizde bu iş. Dedim sen kraliçesin. Gittim uzandım uyudum biraz. Tabi kızım güvenli ellerde rahatladım. Sonra kalktım duş aldım hemen, yemeği hazırlamış kadın yedik ettik. Akşam oldu. İş yine döndü memeye. Dediki yatan yatsın, yatmayan sessizce otursun ne gürültü ne çıt hiç bir şey istemiyorum. Kayınbabam koşarak uyumaya gitti 🥹 sonra görümcem ben eşim salonda başladık oturmaya. Tam dalacakken Umay kayınbabam anneme gidip demişki çok ağladı ver yanıma biraz oyalayayım dkdkdkdkdk bunu duyan kızım yine kudurdu. Kayınvalidem aşşırı kızdı kayınbabama. Sonra ben bir ara ağlamasına sessizce anne biraz alayım sen dınlen istersen dedim. Sakın gözükme diye kovdu beni dldldldld. Sonra görümcem bu gece uzun ben yatmaya gidiyorum dedi tam giderken kocam bana sütlaç getirsene dedi kayınvalidemin siniri fırladı. Geldi çocuk tam dalıcak dikkatini çekiyorsunuz. Siz bize yardım değil zorluk çıkarıyorsunuz gidin yatın dedi dldldldld. Sonra dedim ver anne dınlen biraz sen. Başladım ben ona söylediğim ninnileri söylemeye (özel bir ninnimiz varda ıh ıh ıh ıh anne karnından beri dinleriz.) , bir baktım sakinleşti, daldı dalacak. Sonra gitti balatalar bebede yandı, uyudu. Sonra önce ninniyi söylemeyi bıraktım. Baktım uyanmadı sakince yatırdım. Yatırınca uyandı. Kayınvalidem dedıkı kızım sen kal oğlum sen yat zıbar kızı ver bana seninde canın çıktı dınlen ben geliyorum. Aldı kızımı gitti dışarı 5 dakika sonra geldi. Bayılmış yavrum. Saat 1.30 yada 2 idi. Sonra yatırdım ama uyanmadı. Sabah 7 de yine kalktı. Hepimiz pert. Dediki bugün sen dınlen eve erken gideceksin. Ben hiç ilgilenmedim düzgün desem yeri dün. Çünkü hem benden uzak tuttu ki memeyi unutsun. Hemde akşam yorgunluğumla uyuyakalmamam için torpil oldu. Tüm gün uyudum havuza girdim falan akşam eve gelirken yolda uyuklama ya başladı (saat 22.30 falan) taksiden indiğim gibi turlamaya başladım sitede. 1.tur bitmeden uyudu. Eve geçip yatırdım. Sabah 9 a kadar kesintisiz uyudu ve bugün memeyi kesinlikle aramıyor. Sarılarak uyuyoruz. Yani zor oldu ama bunuda çözdük 🩷🩵🩶