Nilkusunannesi Şimdi bir kitap okuyorum. Bebeklerimizi çocuklarımızı etiketlemek konusundan bahsediyor. Konu şöyle biz veya herhangi birisi çocuklarımızı etiketlediğimiz zaman çocuğumuz ona dönmeye başlar. Mesela ‘utangaç, yaramaz, konuşkan, huysuz, ağlak’ vs
Bu kitabın yazarının danışmanlarından biri diyor ki bana o kadar çok utangaç dediler ki ben bunun arkasına sığınmaya başladım. Bir şey yapmıyordum, biriyle konuşmuyordum ve kendimi nasılsa ben utangacım diye avutuyordum.
Şey demek istiyorum mesela siz veya başka biri çocuğa utangaç, utandı, utanıyor, utanma gibi şeyler mi söyledi acaba?
Bence normal bir durum ama bunu utanıyorum olarak belirtmesinden dolayı söylüyorum bunu. Eğer öyleyse bu kelimeleri işte çekingen utangaç veya bir yerde konuşmadığında utanıyor musun veya utandı gibi kelimeleri tamamen çıkarabilirsiniz hayatınızdan.