Cagnimanne öncelikle rahat olmanız gerekiyor, çocuk yaşı itibari ile tuvalete gitmeye hazır asıl sorun biz hazır mıyız?
Ben nasıl yaptım anlatayım, ara ara lazımlığa oturtmaya çalışıyordum biz de bunun büyüğünde yapıyoruz falan diye neyse oturmayı kabul etti. Ama asla çiş kaka yapmıyordu. Sonra “CUp Çiş Kaka” die bi kitap aldım okudum sürekli, bebek hikayede tuvalete yapınca alkışlıyorlar falan, çok okudum o kitabı ama çok. Sonra dedim ki bezini artık çöpe atıyorum sen de büyüdüğün için bir daha takmayacaz, alaturka tuvaletler hortumlu falan oluyor ya onu çişe tuttum, eline hortum verdim, eğlenmesini sağladım tuvalette. Kaka konusunda da ilk bir defa yere yaptı şortuna ve yere, tepki vermedim, bir dahaki sefere tuvalete yaparsın dedim. İlk iki gün her yere yaptı, çiş yaptı, ama kakasını yere ve şortuna yaptığında iyi bişey yapmadığını anlayıp kendisi utandı ve bir dört gün boyunca kakasını tuttu. Sonra heyecanlı bi şekilde kakasını söyledi. Hatta yine altına yapmaktan o kadar sakınıyordu ki bazen yanlış alarmlarda bile bizi tuvalete götürtüyordu. Pıtını kaka sandığı için. Böyle böyle alıştı bir hafta sonunda artık hiç altına kaçırmadı. Ama o süreçte kaçırdığı oldu. Şöyle düşünün en fazla halıyı yıkamaya veririm. En kötü koltuğa yapar yıkamacılar gelir. Yani en kötü ne olabilir. Siz rahat olmazsanız bebek strese girer ve heyecan yapıp ters davranış gösterebilir. Çocuk şöyle düşünmeli altıma da kaçırsam annem babam kızmıyor ama tuvalete de yapınca çok mutlu oluyorlar. Gerekirse fiziksel ödüller verebilirsiniz. Kakanı yapınca al sana bir jelibooon şeklinde. Tabii jelibon zararlı daha faydalı bir ödül biliyorsanız o olsun ama onu motive etsin o ödül. Ben onu tutmaktan da yorulunca klozete alışsın istedim. Klozete aparat aldım bi de basamak. Ellerini tuttum. Klozete çok kolay alıştı çünkü bu defa da sifona basmak çok hoşuna gitti. Bir buçuk ay oldu. Bebekler hazır. Biz hazır mıyız? Bunu düşünün.