Bir hafta önce ishal ve ateş şikayetiyle acile geldik. Rotavirüs testi negatif çıktı. Yapılan tetkiklerden sonra AGE (bağırsak enfeksiyonu) tanısıyla yatırdılar. Şebeke sularında sıkıntı varmış, emziğini biberonunu musluktan yıkıyorsanız bile bulsşması için yeterli olmuştur dediler. Kakası yeşil ve köpüklüydü. Kusması yoktu. Serumla sıvı takviyesi yapıldı, birkaç ilaç daha verildi. Yavaş yavaş toparlıyordu ancak dün sabah besledikten sonra tazyikli bir şekilde kustu. Hemen arkasından da sapsarı sıvı kaka fışkırttı. Vizite gelen doktora söyledim ama dinlemedi, olur öyle, düzelir dedi gitti. İshali ve kusması 2-3 saatte bir aynı şekilde olunca gidip ilgilenmeleri için ısrar ettim. Zar zor yeni tahlil almaya ikna oldular. Ve sürpriz, rotavirüs pozitif. Servis rotavirüsten yatan çocuklarla doluymuş. Doktor hanım bir de diyor ki bak amipli dizanteri var bugünlerde de, dikkat edin. Artık nasıl dikkat edeceğimizi şaşırdık. En az bir hafta daha hastanedeyiz. Her şeye dikkat etsek bile servis hemşireleri her odaya girip çıkıyor, her çocuğa dokunuyor. Her seferinde el yıkayıp eldiven değiştirdiklerini hiç sanmıyorum. Yavrumun damarları incecik, küçücük daha. Delik deşik ettiler. Damar yolunu yenilemek için her seferinde en az beş kez deneme yapıyorlar iğneyi soka çıkara. Çocuğumun ağlayacak hali bile kalmadı. Yemeden içmeden kesildi. Ne meme emiyor, ne mama içiyor. Ağzını kilitliyor. Kucağıma alamıyorum. Dokununca bile korkup ağlıyor. Kafayı yemek üzereyim. Dayanılır gibi değil. Ne yapacağımı bilmiyorum. Keşke doğurmasaydım da bunları yaşamasaydı. Ödüm kopuyor bir şey olacak diye. Ağlamaktan gözümde yaş kalmadı. Kendimi şu hastane odasının penceresinden atmak istiyorum 😔