Tatile gitmiştik dönüşte ishal oldu iyileşti. Şu an ailelerde kalıyoruz. Zaten hep mız mızdı dışarı çıkmak isterdi bu hastalıktan sonra iyice mız mız oldu hep ağlamaklı hep mutsuz oyuncaklarını fırlatıyor kitap okuyoruz canı isterse cırt cırtları yapıştırıyor istemezse fırlatıyor gözümüze bakarak. Ve yemek yemiyor sevdiği şeyleri bile. Masaya oturtuyorum iki lokmadan sonra inmek istiyor. Bez bağlatmıyor eskiden de zorlanırdım ama bu sefer bağlanmasına asla müsade etmiyor kaçıyor zorla bağlıyoruz kollarından tutup, bi çocuk bu kdr zor olabilir mi ya yalnız kaldığımda ne yapacağım bezini nasıl değiştireceğim inanın bilmiyorum. Tek güzel şeyimiz uyku. Uykuyu çok sever çabuk dalar erken uyur falan. Ama diğer saydıklarım pffff yani pfffff cinnet geçiriyorum bazen. Kendimi sıkmaktan sırt kemiğim ağrıyor başım hep ağrıyor. Bu dönem özelliğimi böyle oğlum neden böyle mız mız hep ağlamaklı