Sanırım oğlum ayrılık kaygısı yaşamaya başladı. Gündüz sürekli peşimde geziyor. Nereye gitsem adım adım takipte, hep kucak istiyor uzun süreli oyun oynamak istemiyor. Kucağımdayken bile dönüp tekrar kucağıma çıkıyor 😃 Babası haricinde kimseye gitmek istemiyor. Azıcık ayrı kalalım kıyamet kopuyor. Bu aya girmemizle oğlumun beni daha iyi anlamaya başladığını düşünüyorum. Bakışları, gülüşü daha anlamlı. Keyfi yerinde olduğunda oyun oynamaktan zevk alıyor, kahkaha atıyor. Kontrol etmek epey güçleşti dünden beri 3 kez kaza atlattık. Sürekli bir şeyleri çekiştirme peşinde. Evi biraz düzenledik, tehlikeli şeyleri ortadan kaldırdık. Sizde durumlar nedir kızlar, nasıl geçiyor bu ay?