cocomelon Bir bebekle ve ev ile ilgilenmek babanın yardımı değil görevidir.
Bu hayatı da,bebeği de tek başımıza idare etmek için yapmadık.Bebeğim 14 aylık.
Eşim sabah 8 akşam 6 çalışan biri.Akşam eve gelince neredeyse bütün ihtiyaçlarıyla eşim ilgilenir,oyun oynar,gece uykusu için de o uyutur.Bebeğim meme emmiyor,gece birkaç kere kalkıyor yine de.Genelde ben kalkarım uyandığında ama çok uykum varsa,seslenirim eşim bakar.(uykusu ağır olduğu için duymuyor,o yüzden sesleniyorum,duyduğunda zaten benim söylememe gerek kalmıyor).
Hafta sonları sabah 7-8 gibi uyanıyor oğlum,eşim de ben uyuyabileyim diye alır odasından,oturma odasında oyalar,bakar,ilgilenir.
Altını açar,mama yedirir,kısacası bütün ihtiyaçlarını ben söylemeden de giderir,benim yapmamı beklemez.
Aynı şekilde ev işlerinde de yardımcıdır.Haftasonu bir gün mutlaka bütün evi dip köşe süpürür,siler.
Kahvaltıyı o hazırlar.Benim işlerim varsa çocukla ilgilenir yine.
hiçbir şeyde sen yapacaksın ben yapacağım yoktur.Hayat müşterek.O ne kadar insansa,ben de o kadar insanım..