Henüz 1 aylık bir bebeğim var annelikle yeni yeni tanışıyorum bazen kendimi çok güçlü bazen çok güçsüz bazen çok yeterli bazen de çok yetersiz hissediyorum ona iyi bakıp bakmadıgımı düşünüyorum sürekli geceleri emzirirken ona verdim veremedigimde kendimi suçluyorum bazen çok uykum olduğu zamanlar o ağladığında uyanmak için zorlanıp keşke biraz daha uyusa demek bile bende suçluluk hissi oluşturuyo onu çok seviyorum gögsümde uyutmak kokusunu almak o kadar o kadar güzel ama şundan 1 ay önceki sakinliği rahat rahat geçirdigim günleri de özlüyorum bu neyin nesi:( geçicekmi bu günler bende herşeyi ögrenmiş bebeğine tek başına bakan işlerini yapan ve güçlenen bi anne olacakmıyım