Biz çalışan anaların bu vicdan azabı.. Emin olun düşündüğünüz gibi korktuğunuz gibi olmuyor. Hatta bnm çevremdeki gözlemim şöyle. Çalışmayan bebeklerine bakan arkadaşlarım hem bedenen hemde ruhen çökmüş durumdalar hiçbir şeye tahammülleri yok en ufak bir laf bile söyleyemiyorsunuz.
İçlerinde tek çalışan benim ve hepsinin görüşü “ Bebeğine ne kadar iyi bakıyorsun, bu enerjiyi nereden buluyorsun ” Tarzında. Evet bir anne için küçücük bebeğini bırakıp çalışmak çok zor, başlarda çok ağladım çok hırçınlaştım ama zamanla herşey düzene, bebeğimle bağım güçlü oldukça, bunların hepsinin boşuna olduğunu gördüm.