Biribiri yemi doğduğu zaman bir an önce büyümesini bekledim, kimsesiz baktım çünkü şu an 10 aylık cidden şükrediyorum evet bu aya girince arkamı döndüğüm an hıçkırarak ağlıyor bırakacağımı sanıyor ama en azından yanıma oturtup bir yudum su rahatlıkla içiyorum, önüne oyuncak koyup yere bırakıp yanım da bir yemeğimi ocağa atıyorum en azından, ya da yürüteçine bırakıp bir ev süpürüyorum. Cidden kimseye takılmayın, yok yenidoğan dönemi en basiti zoru sizi bekliyor diyenlere aldırış etmeyin, bebek bu her dönemi zor ama yeni doğanla bu aylarını kıyaslayınca şu an daha rahatım. İlk aylar her 2 saatte bir doyurmaya kalkıyorsam şimdi 4-5 saatte bir, kısaca büyüdükçe sizden yavaş yavaş ayrılma zamanları geliyor o yüzden daha rahat 😌