Yenidoğan anneleri

umay97

16 günlük olduk. O kadar zor bir süreç ki çok kötü hissediyorum. Yorgunum bitkinim hiçbişrye halim yok tükendim sıkıldım. Her günüm kısır döngüyle geçiyor. Kızımla ilgileniyorum gündüz uykuları çok kısa bıraktıgım gibi uyanması 10 dk. Belli saatlerde uzun uyuyor onda da çamaşıra mı bukaşığa mı temizliğe mi kendi bakımıma mı neye koşçağımı şaşırıyorum. Asla dinlenemiyorum paçoz gibiyim ya resmen bazen tuvalete bile gidemiyorum kahvaltı yapamıyorum eşimi aynı evdeyken özlüyorum. Allah aşkına bana bişry diyin bu dönem ne kadar sürecek yoksa ben toptan kafayı yicem . Düşünüyorum ya bu millet herşeye nasıl yetişiyor el kqdar bebeklerle geziyolar ediyolar doğmadan önce kolay gelirdi şimdi bebekle markete gitmeye bile cesaret edemiyorum bırak gezmeyi yetişemiyorum yetişemedikçe sıkılıyorum daralıyorum çok bunaldımnsürekli ağlama istiyorum

motherofLeyla

umay97 eğer uyuyan bir bebek olursa, kolik olmazsa 2.ayında düzelebilir. Kızım tam 60 günlükken düzeldi, kaka yapamazdı gaz çıkaramazdı hepsine uğtaştık 60 gün boyunca, gerçekten kabus gibiydi. Ama şimdi mesela akşam 19:30-21:30 arası uyuyor sabah 5 buçuk 6ya kadar gece uykumuz düzeldi, gündüz biraz sıkıntı az uyuyor. Eğer kucağımda yada ayağımda uyursa uzun uyur ama bırakırsam hemen uyanır yarım saat anca, ondada ben iş mi yapayım yemek mi karnımı mı doyurayım olmuyor yetişemiyorum.sağolsun yemeği eşim üstlendi o işten gelince yapıyor, temizliğimi kahve çay keyfimide akşam yapıyorum artık :) 6 ay olana kadar böyle idara edelim dedik. 6 ay olunca en azından oturmasını öğrenecek kendi kendine oyalanabilecek yani :) benim kızçem uslu biraz arada ağlamaları olur ama atak döneminde oluyor sanırım onun dışında ya çok acıkınca ağlar yada uykusu gelince o an uyutmazsam ağlar, tek sıkıntımız gündüz uykusu onada yapacak bişey yok gece uyuması daha önemli benim için. Sabredin biraz şuan lohusa depresyonu da yaşıyor olabilirsiniz, bana hep geçecek bu günler diyorlardı inanmıyordum ama geçiyor

BelaCivciv

umay97 Bocalamanız çook normal. Alıştığınız ve kurduğunuz bir düzen vardı ama şimdi bebişle o düzeni devam ettirmek kolay değil. Çünkü bebek bu yani belki uyumaz belki ağlar pek kestiremezsiniz, bir de küçük daha o yüzden çok kasmayın nasıl yapacağım her şeyi diye. Kendinize yüklenmeyin sakın zamanla oturacak her şey. Başlarda hepimiz zorlandık, inanın yemek yiyemiyordum bırakın ev temizlemeyi😅

Ama dediğim gibi büyüdükçe siz de kendinize yeni bir düzen kuracaksınız merak etmeyin, geçecek hepsi🙃

Hkhjhhjjhjjj

umay97 lohusa psikolojisi.canim az sabır 1 aya toparlanır.sin kendini bebeğine alistirmaya bak ben de öyleydim bebek benim değil gibi hissediyordum ama geçiyor yere koyardım ben iş yaparken tepinirdi yerde o zamanlar sağlıkla buyusun

Sun10

umay97 işler ve yorgunluk artacak ama bi düzene de oturacak yavaş yavaş merak etmeyin suan loğusasınız bütün duygularınız çok daha hassas her şey yoluna girecek Allah’ın izniyle bebişlerimiz tek motivasyon kaynağısımız bu zamanlarda ona odaklanın günler çok çok hızlı geçiyor ne olduğunu anlamadan

umay97

motherofLeyla bilmiyorum artık ne depresyonu ama yok yani hiçbişey olmuyor herşey düzenli giderken birden bebekle tüm düzen alt üst olunca çok bocwladım kendimi yetersiz gibi hissediyorum. Dışardan düşündüğünde ne sanki temizlik bu yapma yemek mi az şey yap kolay şeyler yap veya yapma deniyor ama olmuyor işte elimde değil herşey eski düzeniyle devam etsin istiyoruö çbalıyorum yapamadıkça üzülüyorum sanki bundan sonra tüm ömür böyle geçecek gibi

motherofLeyla

umay97 evet evet tam dediğiniz gibi yaşadım yani hatta eşimde öyleydi, böyle bi durgunduk mutsuzduk sanki hayat bitmiş gibiydi, sanki ağzımızda tat kalmadı yiyoruz içiyoruz ama böyle bi keyfisiziz bebeği bi türlü kabullenemedik ilk başta, ben sürekli ağlıyordum, hiç vaktim yok herkes dışarıda geziyor ben evde çivi gibi çakılı kaldım diyordum :) şimdi hergün şükrediyoruz uyuyunca özlüyoruz felan, evet yemek temizlik takıntı oluyo duramıyorsunuz bi an önce uyusada bende temizliğimi yapsam yemeğimi yapsam diyorsunuz ama zamanla kabulleniyorsunuz, benim şimdi eşim yapınca yemeği bana bi temizlik ütü çamaşır kalıyor onlarıda akşam yapıyorum. Yani bu dönemde eş desteği çok önemli, eşim olmasa ben napardım bilmiyorum, ama bunlar geçici bi süreç yani

Simaysmomyy

Bizde 3 aylığız benimde aynı geçti yemek yapamadım duş alamadım uyku zaten yok ev işi hak getire. Ama sonra biraz kafa yorunca bu günler de geçip gidicek işler hiç bitmeyecek ama geçirdiğimiz vakitler kalıcak aklımızda. Hala daha düzeni tam yok sıkılıyor muyum evet ama inan bir gülmeye ses vermeye başlasın zaten her şeyi bırakıp yanından ayrılmayasın gelir. Herşeyi saldım valla bok içinde yaşarım pardon 🤭 ev pismiş o kalmış umrumda değil. Gelen biliyor çocuklu ev. 3. Aydan sonra alışkanlıklar edinmeye başlıyorlarmış uyku düzeni beslenme. İlk 3 ay 4. Trimester diye geçiyor dünyaya alışma süreci. Çok zorlanıyorsan destek almaktan çekinme yardım iste. Bilemiyorum tabi çevreni ama alışıyorsun bir yerden sonra 🥹 kolay gelsin ufaklıkla maceran 🙏❤️

Nafe

umay97 yanlız değilsin bende 27 günlük anneyim yanlız başına ne yapacağımı bilmiyorum nasıl yetişecem bilmiyorum bebeğim bazen hiç uyumuyor uykuya direniyor aşırı gazlı bir bebek silikon göğüs ucu ile emzirmek zorunda kaldım göğüs ucum yok ama aşırı gaz yapıyor o da 27 gün 27 sene gibi geçti tek başına bebek asla büyümeyecek gibi hissediyorum gece gündüz kavramını kaybettim çünkü ara ara kusuyor kendime bakmayı geçtim yemek yiyemiyorum sacımı duştan duşa topluyorum eşim nöbet usulü çalişiyor genelde evde değil tek başına sabah ve akşam bebekle beraber ağlıyorum asla zaman geçmiyor

motherisbackk

umay97 1 ay 21 günlüğüz bizde. Yazdığın her şeyi kendim yaşadım hala daha yaşıyorum değil kendime bakmak tuvalete gidemiyorum kızım üstümden başka bir yerde uyumuyor çünkü.. ilk zamanlar çok bunalmıştım sıkılmıştım şimdilerde yeni yeni kabullenmeye başladım tüm zorlukları. Anın tadını çıkarmaya çalışıyorum her şey daha da güzelleşiyor:) evet bende dışarı çıkamıyorum hastane kontrollerine gidebiliyoruz sadece onda da bağırış çağırış her yerde emmek istiyor çünkü emzik tutmadığı için oyalayamıyorumda ama kendime hep geçecek diyorum sabır diyorum.. Nihayetinde onlar gelmek istemedi dünyaya onları biz getirdik o yüzden minik bedenleri bu dünyaya alışana kadar sabırla bol bol sevgiyle devam 😍 inanıyorum her şey daha da güzel olacak 🫶🏻

motherofLeyla

motherisbackk ayyy kızım 1 aylıkken felan başladı kucağımda yatmaya yani gaz çıkarma pozisyonunda yatıyordu omzumda, yatağına koyunca uyanırdı. Ayağımda sallardım uyumazdı, gece yatağında yatardı ama gündüz hep kucağımda yemin ederim o kadar tuvaletim gelirdiki ama bırakıp gidemezdim, birde kucağımda 3 saat net uyurdu. Şimdi 3 aylık olduk, hemen hemen 2 haftadır kucağımda yatmıyor, hem büyüdü hemde sıcak çok terliyoruz. Ama kendisi kucağınızda uyumayana kadar yatırın, boşverin işleri güçleri kalsın şuan o kadar özlüyorumki yine yatsa kucağımda, ikimizde sıcacık oluyorduk, saçlarını öpüyordum kokuyordum ellerini seviyordum sarılıyordum felan, zaten 2 buçuk aylıktı baktım artık kucakda uyumuyor, bende ayağımda sallamaya başladım, ilk zaman alışmadı ayakda ağlıyordu bazen hemen kucağıma alıyordum yine ama şimdi nerdeyse tamamen unuttu, yatırıyorum kucağıma yok uyumuyor alıyorum ayağıma uyuyor, bende o zaman off her yerim ağrıdı yatağa çakıldık kaldık diye şikayet ediyordum ama şimdi diyorum keşke daha uzun süre uyusaymış kucağımda minik koalam 💟