Sorusormomm ben sizi çok iyi anlıyorum çünkü benzer bir süreçten geçtim yakın zamanda. Hiçbir şekilde vurma, kızma, bağırıp çağırma gibi durumlar yaşanmamasına rağmen kızımda böyle bir süreç yaşadık.
Her şeye sinirlenebilme potansiyeli vardı.
Sinirlendiğinde de bağırıp çağırıp her şeyi fırlatıyor, bazen vurma eylemi de sergiliyordu.
Başta tepkisiz kaldım, asla gülmedim, oyun haline getirmesine müsaade etmedim ama baktım ki önünü alamıyorum, ilk kez bu konuda kızdım ve sesimi yükselttim. O da son oldu diyebilirim. Yine sinirleniyor ama vurmaya, bir şeyleri fırlatmaya çekiniyor. Fırlatmaktan kastım da oyuncaklarını her yere dağıtıyordu, buna da çok sinir oluyordum.
Gözümün içine bakıyor o an.
Benim de sinirleneceğimi anlayınca “tamam anne artık sakin oluyoruz” gibi sözlerle ortamı yumuşatmaya çalışıyor.🥹