Dertleşme postu

Mra1

Kızlar bebeğim Şuan 14 aylık ama 8 aylıkken bronşiolit oldu dört gün hastanede yattık doktor ikinci gün yoğun bakıma alabilirim toparlayamazsa dedi ama antibiyotik başlamamıştı evde doktorumuzun verdiği reçeteli antibiyotiğimizi kullanıyorduk onuda kesti acilde olduğumuz için saçma sapan bi hastane size yatış gerekiyor ama bulun bi hastane dedi Şuan her yer dolu dedi ilk bulduğumuz yere gitmek zorunda kaldık ve orası da daha önce doğum yaptığım hastane orda bebeğim yoğun bakıma girmişti bir gün entübe kalmıştı orda yine aynı hemşireler aynı manzaraları aynı korkuları yaşadım ve bayıldım üç ay öncede babamı kaybettiğim için pek kendimde değildim daha sonra başka hastaneye sevk olduk bebeğim orda antibiyotik iğneyle anında topladı kesinlikle doktor yanlışıydı doktor korkutmasıydı bebeğin yoğun bakımlık demiyorum ama yoğun bakıma alırsam durmıcağı için entübe etmek zorundalar gibi yanlış bir bilgi verdi tabiki her yere şikayetçi oldum.. gelelim asıl konuya bu korkular bende yoğun şekilde kaldı bebeğim hapşırsa gün içinde bir kere bile öksürse yine hasta olucak diye çok büyük korkular sarıyor içimi hemen doktora yazıyorum uykularım kaçıyor geçen gece uykuda öksürdü diye uykudan sıçrayarak kalktım insan içine çıkmak istemiyorum bebeğime bir şey bulaşır tekrar hasta olur diye çünkü tüm bunlara rağmen kimse dikkat etmiyor sürekli öpüyorlar hasta olduklarını söylemeden evime geliyolar ve bebeğim bütün kışı hasta olaraka geçirdi bu durum beni çok yıprattı Şuan da her diş döneminde hasta oluyor öksürüyor falan 1 yıl içinde çok antibiyotik kullanmak zorunda kaldık ama kendimi toparlamak istiyorum eşimle bu yüzden aramız açıldı ve bu süreçte bebeğimle beraber dört ayda uyuzla mücadele verdik vücudunda yaralar çıktı geceleri hiç uyumadı falan :(

Cigdemino

Mra1 canım benim ya.. Öncelikle baban için çok üzüldüm başın sağolsun. Yaşadığın olaylar travma yaşatmış sen de o nedenle en ufak bir sağlık sorununda yine aynılarını yaşamaktan korkuyorsun hep daha kötüsünü düşünüp strese giriyorsun. O kadar iyi anlıyorum ki seni.. Bu durum insanın hayat kalitesini düşürüyor, insanlarla arasını açıyor. Aynı olmasakta ben de biraz benzerlerini yaşadım. Hala atlatmış değilim.. Çok fazla korumacı davranıyorum kalabalık ortamlara girmek istemiyorum. Biraz fazla hapşırsa öksürse hemen en kötüyü düşünüp kendimi darlıyorum. Öyle haklısın ki böyle hissedip düşünmekte. İnan ne tavsiye versem boş. İnşallah bebeğin büyüdükçe tüm telaşların hafifler. Rabbim kalbine ferahlık versin. Seni , bebeğini sevdiklerini sağlık sorunlarıyla sınamasın inşallah hepsi geride kalsın🩵

Mra1

Cigdemino Amiinn çok teşekkür ederim inşallah bebeğim doğduğundan babam ağırlaştı kanser hastasıydı 6 aylık olana kadar hiçbir şey anlamadım sonra da böyle durumlar yaşandı ama eşim her şeyi unutmamı istiyor sürekli senin yüzünden boğulduk ben bu çocuk her hasta olduğunda seni dinleyensem falan diyor etrafımdaki birçok insan anlayışsız çok yorulduğumu hissediyorum mutlu olmaya çalışıyorum ama çok korumacı oldum Şuan burnunda hırıltı var diye resmen moralim aşırı bozuluyor elimde değil…

Cigdemino

Mra1 o kadar haklısın ki kimse anlamıyor herkes seni suçluyor; fazla korumacısın, bi sal artık, düşünme, abartma vsvs.. Ağzı olan konuşuyor öyle iyi anlıyorum ki seni. Kimse ne hissettiğini bilmiyor. Sanki senin elimdeymiş gibi. Sen istemez misin sanki rahat olmak ? Soğukkanlı davranmak panik olmamak kötü düşünmemek… İnan ne diyeceğimi bilemiyorum. Profesyonel bir destek alma imkanın var mı? Ben denemedim hiç destek almayı çok düşündüm ama bir türlü fırsat bulamadım nereden başlayacağımı bilemedim. Belki sen deneyebilirsen iyi gelir.. Bunların dışında diyebileceğim tek şey çocuğun biraz daha büyüyüp konuşmaya derdini anlatmaya başlayınca bir tık rahatlıyorsun.. En azından derdini söyleyebiliyor oluşu insanı biraz olsun rahatlatıyor. Ayrıca çocuk hastalana hastalana tecrübe kazandığın için ve her hastalığında sonunun kötüye gitmediğini toparlandığını gördüğün için; içindeki telaşlar biraz olsun dizginleniyor. Gerçekten bu durumun tek ilacı zaman sanırım. Zamanla geçmese de üstü biraz olsun örtülüyor ve böyle yaşamayı öğrenip ayak uyduruyorsun sanırım. Keşke yanımda olsan sarılsam valla öyle iyi anlıyorum ki seni canım benim🩵 İnşallah bir an evvel gönlündeki tüm yükler hafiflesin 🤲

Mra1

Cigdemino keşkeeee inanın şuan sarılıp ağlardım emzirme dönemi bitince antidepresan başlamayı düşünüyorum destek alarak çünkü düşüncelerimle başa çıkamıyorum :( umarım her şey söylediğiniz gibi olur tekrar çok teşekkür ediyorum ilginiz ve güzel dualarınız için

Cigdemino

Mra1 Eğer tamamen çıkmaza girip başedemeyecek olursanız emzirme dönemi kullanılabilen ilaçlar da varmış buradaki postlarda görmüştüm dediğim gibi kendim deneyimlemedim ama siz bakar sorarsınız. Ne demek rica ederim umarım bundan sonrası için hersey daha kolay olur🩵

Mra1

Cigdemino siz emzirirken kullandınız mı eğer böyle bir şey varsa doktora hemen giderim çünkü aslında çıkmazdayım :(

Cigdemino

Mra1 yok hayır ben de 2,5 yaşına hatta 3 yaklaşırken bıraktık emzirmeyi. O dönem araştırıp bakmıştım buradaki postlarda görmüştüm emzirirken de kullanılan ilaçlar var diye ama dediğim gibi bir türlü gidemedim hep bir bahane buldum kendimce. Siz isterseniz randevu alıp gidip direkt doktorunuza sorun. Kendim kullanmadığım için bir şey diyemeyeceğim. Bunun dışında ilaçsız olarak terapi gibi destek almayı da deneyin isterseniz belki o da iyi gelir. Bu tür şeylerle başa çıkabilmenin bilmediğimiz bir yolu vardır belki bir umut💐

Mra1

Cigdemino evet kendi içimde aşmaya çalışıyorum aylardır kendimce bir şeyler yapıyorum ama artık eşime verdiğim tepkiler değişti hiçbir şeye tahammülüm kalmadı beynim çok yorgun saatlerce bebeğimin nefesini dinlemekten terledi mi üşüdü mü diye kontrol etmekten uykuya dalamıyorum ve en sonunda bazen dayanamayıp ağlıyorum eşim evde yokken daha da tedirgin oluyorum eskiden böyle bi insan değildim takılmazdım ama rahat olan anneleri görünce imreniyorum özgür olmak istiyorum tatil planı yaptı eşim ama asla gitmek istemiyorum bebeğim hasta olur diye ve bunu ona söyleyemiyorum :(

Cigdemino

Mra1 Resmen beni anlatıyorsun aynı şeyleri düşünüp hissedip yaşadım defalarca. Ailemden uzaktayım mesela onların yanına gideceğimiz zaman sevinmem gerekirken çocuğum hasta olacak diye gidesim gelmiyordu memleketime o kadar iyi anlıyorum ki. En kötü tarafı eşinizin sizi anlamıyor olması gerçekten.. en büyük destekçinizin o olması lazım şu an çünkü. Bir gün bebeğinizi yatırdığınızda tüm gerçek hislerinizi eşinize açıp, bu durumdan memnun olmadığınızı ve iyileşmek için ona ihtiyacınız olduğunu anlatın size destek olsun. İnanın eşinizin desteği çok önemli. O sizi yargılamadan rahatlatmaya çalışırsa bir nebze daha güçlü olursunuz

Mra1

Cigdemino peki bunları aşabildiniz mi nasıl aştınız neler yaptınız düşünmekten midem bulanıyor strese giriyorum bebeğim tekrar hasta olmasın diye tam olarak aynı şeyler annemden uyuz geçmişti ya tekrar uyuzsa annem diye düşünüyorum çok çok korkuyorum abartı geliyor insanlara ama elimde değil

Mra1

Cigdemino eşimin desteğine çok ihtiyacım var ama daha çok psikolojimi bozdu bu süreçte hep sen delisin sen hastasın diyo bu düşünceler normal değil diyo annesi hastayken gelip bebeği öpüyor hiçbir şey olmaz diyor babası sürekli sigara içip kucağına alıyor sürekli terletiyor bilgim olmadan bebeğime çikolata falan yediriyor daha çok doluyorum

Cigdemino

Mra1 Dediğim gibi tam olarak aşabilmiş değilim hala bir ortamda biri burnunu çekse veya öksürse kafamda hemen türlü senaryolar dönüyor işte çocuğa hastalık bulaşacak vs diye. Hatta öyle bir ortama marus kalınca birkaç gün çocuğumda belirti var mı bulaştı mı acaba diye çocuğu gözlemliyorum sürekli resmen kuruyorum. Benim kızım hastalandığı zaman asla ilaç içmezdi bir türlü içiremezdik direkt kusardı mesela. O nedenle hastalandığı zamanlar o ilacı içiremeyeceğimi ve çocuğumun daha kötü olacağını hastaneye yatmak zorunda kalacağımızı düşünüp kendimi darlardım .Ama yine dediğim gibi illa ki çocuk bu bir şekilde büyüyor. Büyürken de türlü türlü hastalıklar geçiriyor. Her hastalık ayrı bir tecrübe olarak kalıyor. Yaşadıkça tecrübe ettikçe bir tık rahatlıyorsun ve çocuğun konuşmaya başlayınca işte anne şuram ağrıyor buram böyle vs dedikçe derdini anlattıkça için biraz daha rahatlıyor. Tek ilacı zaman sanırım ve yaşayıp tecrübe edinmek malesef.

Cigdemino

Mra1 inanmıyorum ya ne kadar düşüncesizce davranıyorlar. Eşinin böyle yapması çok kötü gerçekten şu an en çok ihtiyacın olan şey eşinin desteği. Müsait bir zamanda al karşına otur sakin sakin duygularını anlat. Bu durumdan memnun olmadığını ve kendini iyileştirebilmek için onun desteğine ihtiyacın olduğunu söyle. Umarım seni anlar ve destek olur gerçekten çok üzüldüm

Mra1

Cigdemino peki sizde böyle şeyler yaşadınız mı özel değilse aynıyım geçen gün yine eşimin zoruyla düğüne gittim ve bebeğimle o gün avmdeydik çok terledi gün içinde yoruldu gitmek istemedim düğünde babası aldı birsürü çocuğun arasına soktu oyun oynayan alkollü adamların yanına götürdü ve birçoğu bebeği öptü aslında haklı sebeplerim çok ve eşimle bu yüzden de çok tartışıyoruz

Cigdemino

Mra1 Yok biz bu denli uç noktalarda değildik eşimle. Sanırım siz de durum daha zor. Siz bir uçtasınız eşiniz diğer uçta. O çok fazla rahat davranıyor ve siz dikkat ettiğiniz için de size baskı yapıyor sanırım değil mi? Siz çok haklısınız sonuçta o kadar kalabalıkta hele alkollü insanların arasına tanımadığınız insanların çocuğunuzu öpmelerini istememeniz en doğal hakkınız.. cocuk bu elbette hastalanacak ama göz göre göre de bilmediğiniz kişilerin arasına çocuğunuzu niye sokasınız tabiki eşinizin sizi anlayıp babasını uyarması çocuğunuzu alması gerekirdi. Peki siz oturup sakince bu duygularınızı içinizde verdiğiniz savaşı eşinize anlattınız mı? Tartışmadan kızmadan güzellikle konuştunuz mu?

Kaanmamy

Mra1 aaay yazmayayım diye kendimi zor tuttum bütün yazdıklarınızı okudum allah sabır diil selamet kurtuluş versin bu aile ve eşin bu şekilde olduğu sürece hiçbir şey değişmez senin bebeğini korumak için yaptığın her şeyi bebeğine değer veren her anne yapar kim ister bebesini önüne gelen öpsün hasta olup antibiyotik kullansın üstelik çocun daha önce ilaç kullanmış biliyorsun tekrar edebilir sorun sizde diil eşinde ve çevresinde kesinlikle seni sindirmeye çalışıyorlar silkelen ve kendin bebeğin için dik duruşunu bozma bebeğin ve sen herkesten değerlisiniz sürekli kendine bunu söyle🥰

Mra1

Cigdemino evet defalarca doğduğundan beri aynı problemi yaşıyoruz ama o akşam eşime alır mısın dediğimde sen hastasın dedi sanırım beni bu duruma getiren biraz da eşim bir insana sürekli bu muamele yapılırsa mesela bebeğimle bi ortamda bulunduğumuz da kayınpederim asla bırakmaz çocuğu hiç vermez kimseye bunun sevgiden değil artık bana kasıtlı olduğunu düşünüyorum alıp başka odaya götürüyor orda oynatıyor şöyle söyliyim geçen gün karıncalara elletmeye çalışıyordu dedim ki eline alırsa ağzına atar yesiinn ne olucak dedi

Cigdemino

Mra1 Evet size psikolojik baskı yapıyor resmen. Sizi tamamen o psikolojiye sokuyor ister istemez. Çok üzüldüm. Sizin hayat arkadaşınız sonuçta en çok ondan destek görmeniz gerekir. Üstüne kayınpederiniz de sorunlu bir tip sanırım. Yani öyle bir hal almış ki durumunuz, siz normal birsey söylediğiniz de bile “ sen hastasın” yaftasını yapıştırılıp olağan şeyleri bile sanki sizin problemli oluşunuzdan kaynaklıymış gibi gösteriyorlar. Gerçekten sizin probleminiz sizden de çıkmış etrafınızdaki yakın çevreniz de problemli. Yakın mı yaşıyorsunuz çok sık mı bir araya geliyorsunuz eşinizin ailesiyle? Ailesi yokken de mi aynı eşiniz acaba?

Mra1

Cigdemino çevremdeki herkes aslında karşı tarafın problemli olduğunu söylüyor çok yakın olmasakta sık görüşüyoruz 8 aylıkken hastaneye yattığını söylemiştim ya orda hastanede yatış beklerken bile kayınpederim sigara içmiş gelip bebeğimi ellerinden öpüyordu ve bebeğim nefes almakta zorlanırken bide karşımda öpücem yaaa diyerek uyarmama rağmen. Bebeğimin uyuz olduğunu ilk döküntülerde anlamıştım ama eşime bak doktora gidelim uyuz olabilir dememe rağmen hasta Muamelesi yaptı bana ve yaralar çıktı en son vücudunda öyle gittik çünkü çocuk doktoru isilik olabilir dedi diye doktora bile inanmıyorsun sen delisine getirdi yine konuyu ama ondan bir ay önce biz uyuz geçirmiştik.

Cigdemino

Mra1 ay yuh ama artık ya.. Cidden tutamadım kendimi. Sizin değil yanınızdakilerin destek almaya ihtiyacı var cidden özellikle kayınpederinizin.. Eşiniz de de alışkanlık olmuş en ufak bir şeyde direkt sizi zayıf yerinizden vuruyor malesef çok üzücü. Allah yardımcınız olsun dediğim gibi sizin durumunuzda sorun sizden çıkmış aslında cidden etrafınızdakiler sanki sizi hasta etmek için uğraşıyor.. keşke umursamayıp yeri geldiğinde sert tavır koyup kendi istediklerinizi yapabilseniz.. ama denildiği gibi olmuyor sizi anlıyorum. Ne diyeceğimi bilemedim cidden sizin kendinizle olan savaşınızdan önce çevrenizdekilerle olan savaşınızı bitirmeniz lazım önce. Allah özellikle eşinize ve kayınpederinize akıl fikir vicdan versin.

Sonraki Sayfa »