En az haftada bir sinir krizi geçirirken buluyorum artık kendimi. Tahammülüm, sabrım okadar azaldiki. Hiçbir şeye yetemiyorum, dayanamıyorum, gücüm kalmadığını hissediyorum. Biri 4 yaşında diğeri 9 aylık çocuklarımin. Evet zor olacağını biliyordum ama bu kadar zor olacağını düşünmemiştim. Okadar zor bir bebekki. Tüm gün kucakta, uyutmasi ayrı dert, ek gıda almaz ayrı dert, herşeye alerjisi var, hep miz mız hep aglak, aylardır hastayız 3umuzun arasında dolanıyor hastalık, günüm burun yikamakla geçiyor, 6 aydır diyetteyim hala alerjisi devam ediyor, sürekli ağlıyor, sürekli burnu tıkanıyor, gece kaç kere uyanıyor saymıyorum bile akşam kaçta uyursan uyusun sabahın 6sijda uyanıyor. Çevremde yardım edecek herkes çalışıyor, eşim zaten yetebilmek için ağır bir işte çalışıyor hafta sonu yardım ediyor. Sadece 1 saat uyumak istiyorum sabah 6da kalktı mesela 9ya bir yarım saat uyudu okadar hala uyumuyor. Kafayı yemek üzereyim artık