Kızım 4 yaşında. Sabahtan akşama kadar benimle oyna, o oyuncağımı getirir misin, oyuncağıma bunu dedirttir diye sürekli benden kendisiyle oynamamı istiyor. Ama çok mızlı, oyunda sürekli oraya koyma , buraya koyma, hayır öyle değil diye mız buluyor. Ne yapsak beğendiremiyoruz. Her gün de dışarı çıkartıp gezdiriyorum. Pazarları gezmeye gitsek tüm oyuncaklarını valizleyip götürmek istiyor. Yollarda o yoldan gitme bu yoldan git, müzik açma, ben oyuncağımdan çalacağım, yok yanlış çaldım, eve geri dön diye bağırıyor, ağlama değil de sürekli emirler yağdırma bağırma çağırma. Canımızdan bezdirdi bizi. Uyutunca ohh çekiyorum. Uyuması da zor. Çocuk evde kendi başına oynamıyor, sürekli rahatsız, memnuniyetsiz.Yorgun düşüp uzanınca üstüme çıkıp saçlarımın ucundan tutup saçlarıma iih ihh diye sesler çıkarttırıyor, normal konuşturuyor saçlarımı. ama o çkarttığı sesler nasıl desem maymun sesleri kulağa rahatsızlık hissi verir ya kulağımın dibinde öyle bir bağırıyor ki yiii iiihh yi iiihhhh diye sabrım kalmıyor. Bu arada bir rahatsızlığı yok, normal konuşan, her şeyiyle çok da akıllı bir çocuk, kendi kendine okuma yazmayı söken bir çocuk. Ama sürekli anne benimle oyna demesini geçtim, inanılmaz takıntıları var, kıyafet ayakkabı, yolda oyuncağından şarkı çalıyor, her sokakta özel şarkı belirlemiş, yanlış çalarsa eve geri döndürtüyor vs. bunun gibi çok takıntısı var. Kreşte çok hastalandığı, hastane yatışları olduğu için doktorumuz kreşten aldırmıştı. evde de her gün gezdirsem de baş edemiyorum. memnuniyetsiz çocuk sürekli